GRAVEYARDSHIFT

Tsja daar zat ik weer. Niet kunnen slapen, het begint een patroon te worden. De nacht is lang en eenzaam, zo stelt het cliché. En ja hoor het is inderdaad waar. Ik dwaal door het huis. Ik snaai wat te eten, neem een slok van een borrel en waak tussen door. Het is donker in de nacht. Al zorgt de sneeuw deze week voor een lichte versie van de nacht. Dat geeft een aparte dimensie aan deze laatste nachten van het jaar. Het kleine maantje is ergens nog te zien al weet ik nu niet waar. Je zou er bijna vrolijk van worden. De sneeuwhopen langs de straat zijn hoog, zoveel sneeuw is er in jaren niet gevallen, al zet de dooi nu wel in. Alles is vergankelijk ook de sneeuw. En het is koud, de vorst heerst. De cv staat natuurlijk niet ingesteld op mijn verstoorde nachtritme. Het huis is gevuld met koude lucht. Dikke sokken en fleece brengen uitkomst. Ik probeer het restje warmte bij me te houden.
En wat nu? Wat ga ik doen? Slapen kan ik nog niet. Ik start de pc op, verhaaltje schrijven dat lucht vaak op. Ter opleuking op internet kijken en natuurlijk kom ik terecht op 3FM.nl: het glazen huis is te volgen. Live vanaf de Grote Markt in onze stad. Gerard en Angela zijn te zien in de doorzichtige studio. Altijd leuk om te zien hoe radio gemaakt wordt. Maar dit is nog leuker want er is publiek te zien. En dat publiek is om half vijf nog heel actief. Er is een flinke groep jongeren, twintigers die joelend en springend (of is het dansend) op de Grote Markt staan. Ze strooien met geld om platen aan te vragen. Sommige verzoeknummers zijn walgelijk, Venga Boys. Bijna alle kids lijken lam, strak van de drank. En ze hebben lol. Op de achtergrond zie je de wat oudere mensen staan. Al is het midden in de nacht er staan ook wat mannen en vrouwen op leeftijd – dus boven de dertig - te kijken. Ze kijken geamuseerd naar het brallende publiek. Het is misschien mijn leeftijd die mij parten speelt, maar ik vind het bizar. Zuipen, brallen en foute nummers aanvragen en dat voor het goede doel. En zo wordt er party-party-party geld binnengebracht voor de bestrijding van malaria. Nee, generatie Einstein laat zich van zijn betrokken kant zien. Niet te zwartgallig, want er is ook een jonge vent die Dylan aanvraagt en 85 euro betaalt. Het hele plein lalalalaat. De flesjes bier en de Vögeltjes verdwijnen in de keeltjes. Ik dwing mij om het leuk te vinden. Ik verdring de irritatie om het Vindicat-sfeertje. Brachten we vroeger kleingeld in luciferdoosjes naar Mies, nu is het flappen aftappen bij Giel. What’s the difference. In ieder geval geeft het mijn nacht wat kleur. Ik heb wat te doen en te kijken. Ik merk bijna niet dat ik door slapeloosheid overvallen ben.
Ondertussen zwaait het publiek met sterretjes. Ik sluip door het huis. Pak mijn jas en schuif de pui open, even een peukje roken op de veranda. Het is echt koud buiten. Ook stil, de sneeuw dempt het nachtgeluid. In de stilte probeer ik tot diepere gedachten te komen. Verder dan kou en vorst kom ik niet. Snel weer naar binnen, klokje drank mee en weer achter de pc. De graveyardshift is nog gaande. Ik vraag me af wat er nou zo leuk is aan radio kijken. Is het soort voyeurisme? Ik denk het wel. Wat doet iemand die eigenlijk niet te zien is? Een radioman is onzichtbaar, al is het tegenwoordig mode om via webcams mee te kijken. Ik ervaar het alsof ik stiekem bij de buren kan binnenkijken. Dat is eigenlijk not done en daarom zo leuk. Eén van de stiekeme geneugten. Maar het Glazen Huis zorgt voor meer voyeurpret, het publiek is ook in beeld. Dubbel gluurgedrag, dat is het aantrekkelijke van de cam op de Grote Markt.
De nacht zit er bijna op. Ik ben door mijn slaap heen. De slaapklop zal straks wel komen, als iedereen wakker is. Overdag slapen wordt een gewoonte van me. Het zou anders moeten, maar ja het gebeurt nu eenmaal. In ieder geval heb ik wel genoten van het kijken en gluren. Als is het een bezoeking, met Anita Meijer. Al zie ik wel glunderende koppen op de Markt. De jeugd viert feest, ik overdenk het leven. De nacht duurt nog lang en is nog steeds eenzaam. Mijn graveyardshift zit er nog lang niet op. Ik ga maar eens proberen de slaap te vatten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat hier je reactie op het bericht achter.