Multitasken is niet mijn ding

Nooit ben ik een goede klusser geweest. Ontelbare gaten heb ik tevergeefs geboord. Exact uitmeten waar ik een zaagsnede moet zetten is altijd al een ramp geweest. Binnen de kortste keren gutste het bloed uit mijn vingers als ik iets bevestigen moest. Motorisch altijd al beperkt gebleken. De meeste huisaccessoires hangen hier dan ook net niet waterpas. Of ze komen in no time weer van de wand. Klussen is organiseren. Wat heb je nodig aan materiaal en gereedschap? Daar begint het mee. Mijn werkwijze is allesbehalve planmatig. Ik improviseer er maar wat op los. Meten is weten, ik ken de leuze. Alleen verlies ik het overzicht al snel uit het oog. Ik raak de draad kwijt en moet daardoor steeds opnieuw beginnen.

Ik merk dat het sinds de diagnose er niet beter op is geworden. Een IKEA-ladenblokje kan ik nog in elkaar krijgen. Dat is allemaal voorgeboord en voorgekauwd. Zelfs met mijn klus-IQ is dat nog te doen. Komt het aan op scheppend doe-het-zelven, dan haak ik tegenwoordig af. Vanochtend wilde ik een klusje bestaande uit twee opbergplanken bevestigen afronden. Simpel, steunlatjes tegen de wand, waterpas maken en schappen er op leggen. Makkelijker kan het niet. Dan blijkt dat ik het niet voor elkaar krijg te bepalen waar de gaatjes moeten komen. Ik hannes rond met de duimstok, zet zoveel streepjes dat ik verstrikt raak in dat doolhof en vergeet uiteindelijk hoe hoog het ook weer moest komen. Multitasken is niet mijn ding. Het is een beperking die alleen maar erger is geworden.

Eind van het liedje is dat ik boos de gereedschappen op de werkbank gooi en de planken met kracht in een hoek van de garage trap. Er hangen nog steeds geen schapjes. Misschien moet ik hulp vragen? Maar ja, een beetje klus-macho doet het alleen. Waarschijnlijk moet ik accepteren dat ik een klus-kluns ben. Men moet mij de toegang tot de Gamma ontzeggen en mijn decoupeerzaag afnemen. Klussen is niet goed voor mijn gemoedsrust en voor de huisvrede.

En toch zal ik het weer gaan proberen. Wie weet lukt het als ik in alle rust, zonder tijdsdruk de klus kan klaren. Zou het werken als ik zelf mijn IKEA-werkplan opstel? Ik weet dat ik elke dag trots zal kijken naar mijn plankjes die muurvast zullen zitten. Voorlopig gaapt een groot gat mij aan.


 


 

1 opmerking:

  1. Ha Albert-Jan

    Erg herkenbaar dit! Vooral de frustratie met de IKEA kastjes, hoe moeilijk kan het zijn? En tja, ik doe ook altijd maar wat. Mijn vrouw is inmiddels doodsbang dat ze me nog een keer moet opgeven voor Help mijn man is klusser, dus ik heb het maar opgegeven. Dan maar een laag klus-IQ...

    Succes!

    BeantwoordenVerwijderen

Laat hier je reactie op het bericht achter.