Interim trainer


Mijn zoon speelt basketbal. Vanavond kon zijn vaste trainer niet. De vader van een van de jongens zag zijn kans schoon. Het hele seizoen hekelde hij de vaste coach van de boys. Zijn kritiek richtte zich er op dat de spelers de basics van het spel missen. Loop een lay-up, speel een bounce-pass in de bucket en kijk goed waar je teamgenoten staan. En hij kan het weten. Ooit speelde hij op eredivisie-niveau. Normaal hangen de jongens tegen elkaar tijdens de instructie. Of ze zitten uitgeput op de grond. Maar vanavond kregen ze lik op stuk. Doe actief mee, help elkaar, jut je medespelers op. Mekker niet als je valt, ga voor je rebound. Peper in de reet, dat soort werk. En wie niet luistert, loopt een strafrondje.
Ik mag dat wel.
Jonge spelers ploeteren zich door een wedstrijd met trucjes en leepe balletjes. Gevolg is dat ze vier kansen nodig hebben voor een score. Het is verleidelijk om dit als metafoor te gebruiken voor hun relatief luxe leventje. Moeten ze nog knokken om iets te bereiken? Krijgen ze niet alles wat ze willen? Wat ze heel goed kunnen is afgeven op scheidsrechters en op elkaar. Zoek de fout eens bij je zelf, houd je eigen spel tegen het licht. Dat is wat de trainer van vanavond de jongens voor hield.
Maar hij sprak tegen de muur.
Mijn zoon zei achteraf dat hij de coach negatief vond. Ik hield hem voor dat hij met de tips een betere speler kon worden. Al knikte hij van ja, zijn blik zei nee. De sportieve knaapjes zijn gevoelig. De teentjes in de Nike-schoentjes zijn lang. Positieve feedback is wat ze gewend zijn. Een harde aanpak beklijft niet.
Ja, het is slecht gesteld met de jeugd.
Op de tribune zat nog een vader te kijken naar de training. Hij zag zijn zoon vlak voor het eindsignaal naar de coach toe lopen. De jongen vroeg om aanwijzingen. De coach deed voor hoe een strafbal geworpen moest worden. Met een hand werpen, soepele polsbeweging en nawijzen. Terwijl de grote meiden aan hun training begonnen, oefende de jongen de worp. Het lukte hem steeds beter. Helaas zag de interim-coach niet wat hij bereikt had. Druk kletsend verliet hij de hal. Achter zijn rug maakte de jongen de ene na de andere ringloze strafworp.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.