Sex op de bank en eettafel

Mijn zoon, een brugklasser, heeft morgen een toets biologie. De voortplanting van de mens is het onderwerp. In full colour spatten de genitaliƫn van de pagina's in het bio-boek. Al maanden heeft R1B zich verheugd op deze bladzijdes. Alles staat er in. Van masturbatie tot ejaculatie. Van eikel tot clitoris en van zaadballen tot eileiders. Mijn zoon werd overhoord door mijn vrouw aan de eettafel. Zij verzorgt de sexuele voorlichting hier in huis. Ik druk mij nadrukkelijk op dit terrein. Toch ontkom ik er niet aan om deel te nemen aan tafelgesprekken over sexueel overdraagbare aandoeningen of over de menstruatie van de vrouw. Tussen de worteltjes en de worstjes door bespreken wij de totstandkoming van de erectie. Vroeger leerde je dat gewoon op straat. Ik heb maandenlang 'eikel' geroepen tegen straatvriendjes zonder te weten waar het op sloeg. Totdat een oudere jongen mij toebeet dat als ik niet begreep dat een eikel het topje van je piemel was, ik ook geen eikel moest zeggen tegen hem. Ik weet nog precies in welke straat dat was. Al doende leert men. Zo ontdekte ik steeds weer wat nieuws.

Op de lagere school kregen wij sexuele voorlichting aan de hand van een hippe methode. Onze meester, jong en fan van Guus Kuijers Madelief, las een verhaal voor over voortplanting. Toen Jasper eindelijk begreep hoe het zat met zaadjes en eitjes kon hij geheel bevrijd van zorgen zijn platte steentje wel tien keer laten ketsen op de vijver. Echt waar, ketsen, dat woord werd gebruikt. Het was in de late jaren zeventig, dat verklaart veel. Mijn voorlichting ging in stukjes en beetje, ik haalde overal mijn kennis vandaan. Natuurlijk hadden wij thuis ook wel een boekje over hoe het zat (met mooie foto's van Lennart Nilson, die met een speciaal toestel onder vruchtwater opnames kon maken). Ik raadpleegde het werkje vooral om die ene foto van de blote mensen te bekijken. De andere illustraties waren getekende situatieschetsen. Dat was behelpen. Gelukkig vond een van de vele straatvriendjes een natgeregend sexboekje in de bosjes, dat scheelde. Uiteindelijk kreeg ik zo een vrij compleet beeld van de voortplanting.

Terwijl mijn zoon de vragen van mijn vrouw beantwoordde (hij kreeg op zijn kop toen hij voor de vierde keer sprak over eierleiders) speelde ik met de hond in de tuin. Onze jonge hond had weer eens energie te veel. Ik deed een trekspelletje met een bal. Hij rende als een dolle in het rond. Toen ik uitgeput naar binnen ging, bleek waarom hij zo rondrende. Hij sprong op de bank, trok net zo lang aan het kussen tot het rechtovereind stond en nam het kussen tussen zijn poten. Energiek en krachtig bereed hij ons Ikea-kussen. Dat kussen viel natuurlijk om en de hond zette alles op alles om het weer overeind te krijgen. Aanschouwelijker kon het onderwijs niet worden.

De hond heeft de hele avond afgepeigerd op de bank gelegen. Hij snurkte luidruchtig. Af en toe schokte zijn achterlijfje. Ritmisch bewoog hij zijn heupen.

1 opmerking:

  1. Ha Albert Jan, ik verheug me niet op Pieter in de brugklas...wist niet dat het tegenwoordig er zo tot in details aan toegaat...en waartoe leidt dat in de praktijk van je zoon vroeg ik me nog af. Mooi geschreven colums/blogs? trouwens. Doe de hartelijke groeten aan Karin, Hanneke B.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat hier je reactie op het bericht achter.