Shit op de stoep

In het zuiden van de stad liep ik vrijdag door een straat met huizen uit de beginjaren van de twintigste eeuw. In de gevel volgden na vier ramen telkens vier voordeuren. Twee van de bovenwoningen en twee van de benedenwoningen. Op een rijtje van goed vier meter lagen de ingangen naar vier priv├ędomeinen. In de huizen is het met de geluidsisolatie slecht gesteld. De dunne wanden laten makkelijk burengerucht door. De houten vloeren kraken. Hakken tikken dreigende ritmes. Een gesprek tussen echtelieden wordt met gemak gevolgd in de naastgelegen woonkamer. Het geduld van de moderne mens wordt op de proef gesteld. Geluiden en gesprekken die je niet wilt horen dringen zich op. Ongemerkt groeit de irritatie.

Op een van de vier voordeuren prijkte een A-4'tje. Het blad hing er net; het vel was niet gescheurd en wit als een laken. De zwarte letters staken fel af tegen de blanco achtergrond. De rode cirkel in het midden maakte de boodschap duidelijk. De kakkende hond in de cirkel, achter een rode schuine lijn, dat was de twistappel. De tekst liet geen twijfel, hier werd een burenstrijd uitgevochten.

'Buurman, betrapt, als je hond nog een keer voor de voordeur poept, volgt een verrassing.'

Ik zag voor me hoe een van de bewoners 's ochtends naar buiten stapte. Voor het eerst met de nieuwe sneakers de lente in. De blik gericht naar de stralend blauwe hemel, niet kijkend naar waar de voet zou landen. De stevige stap eindigde in een gladde prut. De teleurstelling bij het zien van de smurrie die zich in het profiel ophoopte, en erger de neus en de opgestikte versieringen aan de zijkant van de schoen verpeste. Een gesmoorde vloek. De man wist wiens hond dit had achtergelaten. Dit vroeg om wraak. Overdag ging de stereo een streepje harder. De hak van de laars kloste iets venijniger op het laminaat. De deur viel met een gepaste klap in het slot. Als 's avonds de buurdeur openging en de verwenste hond zijn kop naar buiten stak, gluurde de man van achter het gordijn naar zijn buurman die niet verder dan de vier deuren kwam met zijn hond. 'Zie je wel. Ik dacht het al,' fluistert de man. Hij maakte op de computer een documentje, printte het uit en ging naar buiten. Hij plakte zijn affiche op. De buurman was aan de schandpaal genageld.

Hoe dit afloopt is mij niet duidelijk. Ben benieuwd naar jullie idee├źn. Geef mij antwoorden op de vraag hoe dit afloopt. Voor de leukste reactie een passend attentie. Kom maar op.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat hier je reactie op het bericht achter.