Boeken in Gelderland

In het pand van de uitgever, gevestigd in een stadje aan de IJssel, staat het distributiecentrum compleet leeg. Rijen lege stellingen staan in een verlaten ruimte. Ik keek er naar en hoorde de uitgeefster naast mij verzuchten dat dit ooit het kloppende hart van het bedrijf was. Vooral in de vakantieperiode was het een drukte van belang. Talloze boekenpakketten werden hier samengesteld. Ook de uitgeefwereld ontkwam niet aan de fusiedwang. Nu wordt er in Nederland op één plaats alles centraal ingepakt. In het voormalige distributiecentrum in het IJsselstadje heerst nu een stilte als in een leeszaal. Je zou er prima je tentamens kunnen leren, zo rustig is het er.

Op de kamer van de uitgeefster trof ik gelukkig wel boeken aan. De Algemene Geschiedenis der Nederlanden stond in vijftien delen op de plank. Het gesprek dat wij voerden ging over digitale aanvullingen op educatieve uitgaven. Het schoolboek moest interactief gebruikt kunnen worden. Elk zich zelf respecterende school heeft talloze digiborden. Omdat de leraar nauwelijks tijd heeft zich uitgebreid voor te bereiden, komt het vaak voor dat het digibord te weinig gebruikt wordt. De uitgeefster schetste ideeën om deze leemte op te vullen. Ik zag op haar scherm prachtige aanvullingen op de schoolboeken. Het leerboek met een internetaansluiting. Het schoolboek als portal. Je leest en vanuit de tekst kun je verbinding vinden met verschillende achtergronden. Mooie ontwikkeling, of extenties, om in ict-termen te praten.

Later bezocht ik een boekenwinkel in de oude binnenstad. Het smalle pand stond vol boeken, in het midden smalle toontafels, aan de wanden hoogoplopende boekenkasten. Ik verlekkerde mij aan de nieuwe uitgaven. Boeken met teksten, bundels met foto's, en vooral druksels zonder hyperlinks. De boekverkopers stonden half in de winkel, half in hun kantoortje te bellen met het Centrale Boekhuis. In de wereld achter het boek werd weinig verheffende taal gesproken. De bureaucraat aan de andere kant van de lijn, kreeg het onderste uit de kan. De winkelier was het compleet oneens met de omslachtige manier van doen bij het CB. De lawaaierigheid in de boekenwinkel nam verder toe door de komst van een drietal veertigers die op luide toon hun boekenkennis met elkaar deelden. Kennelijk had de witte wijn bij de lunch rijkelijk gevloeid. Het volume paste namelijk prima bij het nagerecht, de digestief en de sigaar. Door het geklets heen hoorde ik ter nauwer nood een klant verzuchten dat ze niet op de naam van een schrijver kon komen. Aan drie aanwijzingen had ik genoeg. Thomése, hielp ik haar. Superieur herhaalde zij de schrijversnaam waarbij zij nadrukkelijk op de juiste manier het accent uitsprak.

Zonder aankopen verliet ik de winkel.

Thuisgekomen heb ik in bed gelezen in een boek dat ik ooit gekocht heb in de bibliotheek. Het ligt bijna uit elkaar, kapot gelezen. De openbare leeszaal stempelde er met vette letters AFGESCHREVEN in. Het boek als een vondeling in de uitverkoop gelegd. Uit respect herlees ik het. In het boek gebruikt de hoofdpersoon een typemachine om zijn herinneringen vast te leggen. 's Avonds las hij zijn weeskinderen voor uit het werk van Charles Dickens, bij kaarslicht.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.