Een wand vol boeken


Vandaag was het boekendag. De nieuwe boekenkast, die wij vorige week hebben gekocht en in elkaar gezet, is gevuld geraakt. In de werkkamer staan nu de boeken ruim uitgestald. Eerder stonden ze opeengepakt in een klein kamertje in oude grenen boekenrekken. Boekenkasten uit de studententijd. De oude boekenkamer was meer een boekenhok dan een kamer. Doosje voor doosje heb ik de boeken naar beneden getild en in de nieuwe schappen gezet. Ik ben streng geweest: boeken met een kapotte kaft heb ik op een aparte stapel gelegd. De stapel af te voeren boeken. Die gaan de papierbak in. De titels die nog de moeite waard zijn, maar waar ik niets meer mee wil, gaan naar de kringloopwinkel.
Het leuke van dit inruimen is dat je oude bekende tegenkomt. Walter Kempowski, John Irving en de geheime dagboeken van Adrian Mole, ze zijn er nog altijd. Boeken die ik eigenlijk nog nooit heb gelezen, zijn ook meegekomen. Die werken ken ik alleen van de rug. Toch eens lezen dat boek over de Australische kust. Of die biografie van Drees. Ik kreeg ook boeken onder ogen waarmee ik niet kon opschieten. Moses Isegawa heb ik nooit uitgelezen. Of Paul Austur. Te lang tegen mijn zin in zitten lezen. Toch mogen ze in de nieuwe kast. Wie weet krijgen ze zo een nieuwe kans.
De kast is zo diep dat er makkelijk dubbele rijen in passen. Daar heb ik moeite mee. Het is zo ondankbaar om Chaim Potoks The Chosen achteraan te zetten omdat de rug is verkleurd. Het boek was mijn kennismaking met Potok en veel andere joodse auteurs. Ook moest Jean Aule met haar prehistorisch epos verdwijnen achter een haag van fraaiere pockets. Ergens klopt het niet, het gaat toch om de inhoud, niet om de buitenkant. Goethes Werther, met de mooie Lotte, ja, ja, kreeg een extra behandeling. Waar het lijden al niet toe kan leiden.
Het is een bont gezelschap. De volgorde moet nog worden verfijnd. Nu staan er boeken uit het Franse taalgebied tussen de Duitse, en staat een studie over de Eerste Wereldoorlog tussen de historische werken over Oost-Europa. Jarenlange combinaties heb ik vandaag verstoord. Palmers History of the Modern World staat niet langer naast de Oude Geschiedenis van Wes. Ik heb nu wel een rijtje biografieën en toch maar de Amsterdamse en Nederlandse geschiedenissen van Geert Mak naast In Europa geplaatst. Uit protest tegen het voortdurende dopinggebruik heb ik mijn wielerbibliotheekje niet meegenomen. De Algemene Geschiedenis der Nederlanden past samen met Herfsttij der Middeleeuwen van Huizinga in een vak.
Ik ga morgen op mijn bank liggen kijken naar de lappendeken van de ruggen van mijn boeken. Het is een prachtige wandschildering, een mural zoals ze in Mexico zeggen. Ben benieuwd naar de inspiratie die het zal opleveren.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.