Rutte laat Anoucka van Miltenburg dansen


What a night! Toen ik rond twaalf uur nog even een tussenstandje zou bekijken, wist ik niet dat ik vier uur later nog aan de buis geklonken zat (en later lag). Wat een thriller! De gelijke stand tussen VVD en PvdA werd kort onderbroken door een voorsprong van de sociaaldemocraten. Ik volgde de dialogen tussen Ferry Mingelen en Rob Trip met interesse. Trip stelde de vragen, Mingelen gaf de duiding en de achtergronden. Af en toe moest het staatkundige geschiedenisboek opengeslagen worden. Wanneer was b.v. de laatste keer dat het zo close was? Dat bleek in 1952 te zijn geweest en Drees ging er met het bot vandoor. Ferry liet eerlijk zijn hotline zien; met een oortje was hij verbonden met de uitslagenredactie. Vanachter hun laptops konden die redacteuren alle info verstrekken. Natuurlijk kwam de foto uit 1948 van een grijnzende Truman met de krant in zijn handen waar met chocoladeletters zijn nederlaag stond afgedrukt. Beroemde foto, uit de tijd dat internet en tv nog niet bestonden. Een waarschuwing voor alle politieke leiders om niet te vroeg te juichen. Dus bleven Cohen en Rutte in hun wachtkamers. Cohen had een kleedkamer onder Paradiso en Rutte een fijne hotelkamer. Wat doe je dan in zo'n kamer? Ferry legde het ons uit. Overleg voeren met je politieke adviseurs, draaiboeken maken voor de komende dagen, scenario's voor de formatie doorspreken. Ik denk ook aan een rollenspel ter oefening van het bezoek aan de Majesteit. Rutte keek natuurlijk ook tv. Dat bleek wel toen de camera van de NOS zich richtte op het felverlichte hotelkamerraam. Binnen de kortste keer stond Rutte te zwaaien. Via zijn tv-toestel kon hij zien dat zijn partijleden in de feestzaal het prachtig vonden en uitgelaten begonnen te juichen. Rutte besloot er een showtje van te maken. Kampioensgebaren en duimen, een schimmenspel op de tiende verdieping.
Ondertussen had ik mij teruggetrokken uit de woonkamer, om de hond niet storen in zijn slaap. In de studeerkamer keek ik verder op een kleinbeeld-tv. Om mij heen werd het stil. De regen tikte zachtjes op het dakraam. Gebiologeerd keek ik door. Telkens na een tussenstand beloofde ik aan mijzelf om na de volgende up date naar bed te gaan. En dat keer op keer.
De verslaggever bij de PvdA interviewde de partijvoorzitter en later de fractieleidster. Op de achtergrond feestten de medewerkers in de poptempel Paradiso. Het hele interview met de leading ladies in red ontging mij doordat op de achtergrond een twist ontstond tussen twee jeugdleden. De gul lachende donkerharige campagnevrijwilligster maakte duidelijk dat haar iets jongere collega met een voor jongens nog net acceptabele haarlengte, iets te snel ging met zijn avances. Hij had zijn armen om haar geslagen en liet zijn linkerhand rusten op haar brede heup. Hij boog voorover om een kus op de sociaaldemocratische lippen te drukken, maar zij weerde hem af door een slok van het PvdA-biertje te nemen. Haar fronsende blik spatte door het interview met de voorzitster heen. Helaas schakelde de NOS-regie snel over naar de VVD.
Ondertussen bij de VVD: daar deden de VVD-leden Fred Teeven, Anouchka van Miltenburg en Charlie Aptroot op het podium hun Rutte-shuffle. Mingelen merkte fijntjes op dat Aptroot toch ooit niet zo enthousiast had gereageerd op de keuze voor Rutten als leider. Hij had liever Verdonk gehad. Tja. Het trio dansers werd geflankeerd door Ton Elias. De gebuikte grijzende krullenbol deed een paar pasjes en liet het daarna bij wat armbewegingen. Ondertussen ging Van Miltenburg los. Haar campagne t-shirt (wit met oranje biesjes) was niet geheel op maat. Door de energieke danspassen kreeg politiek geïnteresseerd Nederland een blik op de onderbuik van de VVD-politica. Ferry en Rob onthielden zich van commentaar. Ik dacht: beter van niet.
Ondertussen werkte het ANP zich een slag in de rondte om de tussenstanden te verversen. De VVD liep per kwartier verder in op de PvdA. Rutte ging erop en erover. De achterstand van duizenden stemmen, was rond vier uur 's nachts het verschil omgebogen tot een voorsprong van bijna 50.000 stemmen. En dan moeten de buitenlandse stemmen nog binnen komen. De pensioenado's aan de Algarve en de Rivièra zouden het verschil kunnen maken. Ferry wist niet of die stemmen al verwerkt waren en riep de eventuele kijkende leden van de Kiesraad op even te bellen of te twitteren. Maar al snel werd duidelijk dat het gat geslagen was. Rutte wint, PVV een extra zetel erbij, CDA bijna gehalveerd.
Vandaag een aanloop naar de formatie. PVV's Wilders bindt al in en doet water bij de wijn. We stevenen af op een rechts-conservatieve coalitie.
En oja, de kranten, zijn die nog in een Truman-val gelopen? Bij sluiting van de kranten leek het nog een gelijkspel. Toen de krant gedrukt werd en verspreid door het land, was het nieuws al achterhaald. De kranten die gekozen hadden voor de aftocht van Balkenende kozen voor zekerheid. Dat einde zou je bijna vergeten.
Groggy, blader ik door de kranten, de nacht was lang, de slaap kort. Wel het gevoel dat ik deelgenoot ben geweest van een bijzondere verkiezingsnacht.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.