SGP naar drie zetels, journalisten shout up!

Blamage voor een historicus. Gisteren beweerde ik dat ik een PVV-lid op tv gezien had met een zwart shirt waarop de afbeelding Willem van Oranje stond afgebeeld. De enthousiaste politieke jongeling (of kijk ik nu weer verkeerd) droeg een oranje sjaal. Ik legde niet meteen de link met de oranjegezinde SGP. En dat terwijl het daar wemelt van jongeren. Bij mijn weten een enorme jongerenafdeling hebben ze daar bij de SGP. De SGP en de Tachtigjarige oorlog is een natuurlijke combinatie. SGP-broeders zijn eigenlijk de hoeders van de Opstand. Logisch dat Willem de Zwijger op de borst van jongen stond. Ik zal het niet meer vergeten.

Tot laat heb ik gisteren de nabeschouwingen gevolgd op tv. Ineens verscheen Wouke S. bij Knevel en co. Ze flirtte openlijk met de cartoonist naast haar die kennelijk een glas witten wijn te veel had gedronken. Wouke doet Den Haag tegenwoordig in de luwte bij Het Gesprek, maar ik vind haar nog altijd scherp. Helaas kleeft Fortuyns sneer aan haar imago: 'Ga toch koken, mens!' Eigenlik zouden politici zoiets vaker moeten roepen tegen journalisten. Let wel ik ben voor vrije journalistiek. Ik smul van de journalist als luis in de pels. Maar de infotainment-maffia moet afgeblaft worden. Ongelofelijk wat politici moeten doen in programma's. Dieptepunt was toch wel Mirjam Sterk die moest zingen met een band. Beter van niet. Gewoon tegen Matthijs zeggen dat hij zijn haar kan gaan föhnen. Kom alleen als je ongestoord het woord mag voeren.

En het kan toch ook anders. Een prachtig voorbeeld was afgelopen week in Nova On Tour te zien: good old Van Agt werd door Twan Huys geïnterviewd. Huys gaf de oude premier alle ruimte. Maar hij bleef alert. Toen Van Agt wilde inslikken dat hij Balkende moe was, reageerde Twan meteen. Verder liet hij Dries vertellen en diens Bourgondische stijl mooi tot zijn recht komen. Hoogtepunt was dat Van Agt toestemming vroeg om zich zelf te interrumperen. Hij mocht het, viel zich zelf in de rede en kwam niet meer terug op zijn pointe. Mooi hoe dit monument kond mocht doen van zijn opinie. Want die had hij ondertussen ook nog. De manier waarop partijgenoot Verhagen (waar is die in de campagne gebleven) hekelde in zake Israël was imposant. Dus politici van de nieuwe generatie: bijt van je af, ontdoe je van de hijgerigheid en claim spreektijd. Bek de journalist maar af.

Natuurlijk wil ik niet terug naar de tijd van voor de jaren zestig. Komt er een minister terug uit Indonesië op Schiphol. De wachtende journalist krijgt de gelegenheid een vraag te stellen aan de gezagsdrager. 'Excellentie, heeft u een goede reis gehad?' Antwoord: ja. Einde interview. Zoveel eerbied hoeft er niet te zijn, maar laat in hemelsnaam de politici aan het woord. Ik wil meer dan een soundbite. Ik wil een betoog horen.

Ten slotte hoop ik op een derde zetel voor de SGP. Met zoveel historisch besef moet dat mogen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.