De Koperen Ploert en Zaaf


Het is hittegolfweer. Hond P. komt niet ver. Hij ligt lui op een koel plekje in de garage. Mensen moeten goed op dieren letten. Zij verstaan de kunst van het aanpassen.
De zon is onverbiddelijk. In wielertermen heet de zon de koperen ploert. Om zo weinig mogelijk te doen, net als hond P., kijk ik toch maar weer naar de Tour de France. Het is ieder jaar weer het zelfde. Ik keer me er van af; ik zeg dat ik er genoeg van heb. Over twee jaar zal er een nieuw dopinggeval opduiken die de prestaties van de huidige renners ontmaskert. Ik heb er geen zin in om met dit mega-oplichtingsspel mee te doen. Aan de andere kant is de Tour een prachtige vergaarbak van verhalen. Ook in die verhalen is list en bedrog een vast onderdeel. De Tour is elk jaar weer een gewetensvraag. Tja, in de zon zitten is er niet bij. Het is te warm om een boek vast te houden, dat smelt in je handen. Dus plat op de bank, afstandbieding bij de hand, en je rustig laten wegvoeren door een sliert renners in het oneindige Franse decor. Zo keek ik vanmiddag met de hond aan mijn voeten naar de etappe. Het onvermijdelijke gebeurde. Ik volgde de twee renners die ontsnapt waren aan het peloton. De een sprong over de ander heen, er-op en er-over, en won de rit plus de gele trui. Mooi werk. Ik kan dit alleen navertellen nadat ik de herhaling van de etappe heb bekeken. In de zomershitte viel ik genadeloos in slaap.
Met hele kleine kinderen heb je vaak een badje in de tuin. Aanvankelijk wordt er lekker in gespetterd. Uiteindelijk raken de kinderen erop uitgekeken en staat de plas water voor hergebruik te wachten. Of op een verhitte papa. Helaas zijn mijn kinderen te oud. Het badje is vergaan. Ik geloof ook niet dat ze me mee willen naar het zwembad. Toch veel te druk. Of moet ik net als de hond de vijver in het Stadspark induiken? Kom ik wel met vuile pootjes thuis en moet ik door het vrouwtje worden schoongespoten met de tuinslang, aanlokkelijk idee. Maar toch, beter van niet.
Dus ben ik veroordeeld tot de Tour. Morgen een rit door de Alpen. Prima opvulling van de tijd tot de Finale WK gaat beginnen. Zeker als het morgen weer zo heet gaat worden. Doet me denken aan een verhaal over een renner in de jaren vijftig, Zaaf een Afrikaans coureur, die in een hittegolf ontsnapte, een mooie voorsprong opbouwde, afstapte om wat te drinken, wijn nota bene, en na twee flessen in slaap viel, ontwaakte en dronken in de verkeerde richting zijn etappe vervolgde. Het is maar de vraag of het echt zo ging. Camera's om het vast te leggen waren er niet. Een fotograaf wel.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.