De Maren op het Hogeland


In de middag op het water is onverwacht leuk. We huurden een bootje op het Hoge Land. Een stoer bootje, met een echt stuur en een motor. Onze watersportervaring is niet groot. Mijn lief kan een beetje zeilen en ik had vroeger een rubberen bootje. Als belangrijkste instructie kregen we van de verhuurder mee dat rechts voorrang heeft en dat je rechts moet houden. Easy dus. En zo kachelden we langzaam het dorp uit. Over de maren van het Groninger land. Op naar het Reitdiep.
In de volle zon was het warm. Maar het water verkoelde ons prima. Al snel zaten we tussen de rietkragen en de watervogels. Het landschap is goed te zien vanaf een bootje. Het zonlicht viel prachtig op de korenvelden. Af en toe passeerde een ander plezierbootje ons. Geroutineerd groetten wij met een handgebaar. Alsof we het altijd al zo deden. Op het Reitdiep, ooit het verbindingswater tussen Stad en Wad, voeren meer schepen. Een enkel zeilschip voer op de wind. Bij een sluisje troffen we een oude tjalk aan, imposant om vlak langs het houten roer te varen.
Bij Garnwerd genoten we van het appeltaartje en de koffie. De kids zwommen in het Reitdiep. Nederland is mooi, Groningen nog mooier. Op de terugtocht namen we een andere route. Met de zon in de rug genoten we opnieuw van het waterleven. Een vogel had een aaltje te pakken gekregen en het visje vocht spartelend, maar tevergeefs voor zijn leven. Verderop peddelde een muskusrat, eigenlijk een vredig gezicht, maar ook op hem wordt gejaagd, getuige de kooien die je overal ziet drijven. Voor de muskusrat zijn er genoeg dijken langs het Reitdiep. Duidelijke verwijzingen naar de tijd dat het water een open zeeverbinding was en er eb en vloed was. Het omliggende land diende beschermd te worden. Menselijk ingrijpen in de natuur kan na verloop van vele jaren iets moois en natuurlijks opleveren. Een koe was over de dijk aan de rand van het water geraakt. Ook koeien zoeken verkoeling.
Ons bootje tufte op zijn gemak naar de thuishaven. We legden aan, betaalden en reden naar huis. Trots om te mogen wonen nabij zo'n mooi decor. Jammer dat we afgelopen winter niet hebben geschaatst op deze plek. De laaghangende zon die weerkaatst wordt in het door vele messcherpe ijzers bewerkte ijs, een goudgeel kunstwerk. Misschien over een paar maandjes.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.