Feesten met badeendjes


Afgelopen vrijdag vierde mijn dochter haar verjaardag. Ergens op weg naar haar feest was het besluit gevallen dat de hele klas een uitnodiging kreeg. De hele klas, ik besefte pas welke implicaties dat kon hebben toen ik ja had gezegd. Een hele klas dat zijn heel veel prepubers, jongens en meiden vol nukkige buien. Gelukkig zou het heel heet en benauwd worden dus heel druk zouden de jonge feestgangers niet worden.

Op de uitnodiging stond geschreven dat mijn dochter een nieuwe hobby heeft. Voor mij iets nieuws, maar ze bleek badeendjes te sparen. Voor haar verjaardag was haar collectie nog heel beperkt, nu is die uitgegroeid tot meer dan veertig. Elke gast had een of meer exemplaren meegebracht. Gele eendjes, oranje eendjes, een bruidseend, een souleend, een basketeend, een paarse eend, een weet ik wat eend, allemaal eenden. Het geld dat sommige kinderen hadden gegeven kan mooi omgezet worden in nog meer badeendjes.

In de chillhoek, die wij van kussens en een oud vloerkleed onder een luifel in de hoek van de tuin gemaakt hadden, lagen de meiden en de paar jongens af en toe uitgeteld op elkaar. Plots kwamen ze weer in beweging om te dansen op Lady Gaga of op Shakira. De enige tekst die zij konden meebrullen, was het lieden van Lily Allen, getiteld Fuck You. Echt swingen deden ze niet. Het was bij een enkeling een nabootsing van TMF-beelden. Toch een beetje ongemakkelijk om elfjarigen wiegende heupbewegingen te zien maken. Op een gegeven moment hoorde ik er eentje roepen, we gaan paaldansen. Een slecht plan, gezien het feit dat mijn tentstokken daar niet tegen bestand zijn. Ik was blij dat mijn dochter een ouderwets spelletje stoelendans inzette. Ik mocht de muziek op het juiste moment stopzetten. Dat kon ik heel goed.

Er werd goed gedronken en gegeten, niet alleen chips en ijs, maar ook fruit, altijd een fijne graadmeter voor de feestvreugde. Niemand deed iets fout, dus het feest was geslaagd. En toch, waar is de tijd gebleven dat er kinderen verkleed als Indiaantjes rondliepen, of dat er met paard en wagen naar het park gereden werd? Hoe lang is het geleden dat we een spelletjesparcours hadden uitgezet of een kook- en knutselfeestje organiseerden? Meiden van elf regelen het zelf wel. Liepen wij tot voor kort met spiekbriefjes rond om op tijd de spelletjes te laten starten, nu was het onze dochter die de regie ter hand had genomen. Keurig dirigeerde zij haar klasgenoten de chillhoek in om ze te instrueren voor een partijtje, Wie-Ben-Ik? Een kwartier lang liepen de kids met een briefje op hun voorhoofd aan elkaar te vragen of ze een ding of een mens waren. Het liep gesmeerd.

Helemaal trots werden we toen onze elfjarige spontaan ging meehelpen opruimen, of was dat om nog niet naar bed te hoeven, al was het al half twaalf. Voor het slapen ging ze nog even in bad, inderdaad vergezeld door vierenveertig badeendjes.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.