Rampjournalist zoekt lijk onder omgewaaide caravans

Noodweer trof gisteren ons land. Harde wind, stortbuien en onweer kregen we te verwerken. Op de buienradar werd het onheil met felrode vlekken op de kaart van ons land aangekondigd. Een weeralarm volgde. Zoals het ons Nederlanders betaamt werd de waarschuwing schouderophalend genegeerd. Het zal wel weer mee vallen. Overdreven gedoe. Maar dit keer viel het niet mee. De natuur liet zich zien van haar meedogenloze kant. Een windhoos trok een spoor van vernielingen. Elektriciteitsmasten knapten, bomen werden ontworteld en op een camping tilde de wind diverse caravans de lucht in. Meerdere gewonden en zelfs een dodelijk slachtoffer waren te betreuren. Noodweer met noodlottige gevolgen.

Het NOS-journaal was snel gearriveerd op de rampcamping. De journalist deed een standuppertje, met de caravans die in de waterplas dreven, als achtergrond. Veel meer dan vertellen wat er plaatsgevonden had, kon hij niet. De dienstdoende agent met voorlichtingstaken, las uit zijn aantekeningen voor wat we al wisten. De beelden van de minicamping dienden slechts als decor. Het had totaal geen zin om op de rampplek verslag te doen op camera. De verslaggever vertelde ons dat het dodelijk slachteroffer nog niet van het terrein gehaald was. Ooggetuigen waren niet beschikbaar. Het crisisteam had zich al over hen ontfermd. Omdat de camping in een dun bevolkt gebied ligt, kon er geen toevallige toeschouwer worden geïnterviewd. Kortom: het NOS-journaal zocht de sensatie maar kon die niet in beeld brengen.

De windhoos-journalistiek bleek ook uit de afsluiting van het blokje noodweer. Uit het land kwamen rampbeelden: bomen die op auto's gevallen waren, daken waarvan de pannen waren gewaaid en straten vol regenwater. De nieuwslezer riep de kijkers op om foto's van het natuurgeweld op te sturen naar de site van het journaal. Om mensen over te halen hun digitale materiaal beschikbaar te stellen kregen we al een voorproefje. Rampfoto's uit het land. Op de site staan de resultaten. Een geknakte boom in Born, wolken boven Helmond, omgevallen boom in Horst, takken op de weg in Maastricht, gevaarlijke situatie in Roermand, dat waren enkele onderschriften bij de foto's. Nee, het NOS-journaal neemt de gewone man met camera zeer serieus. Er wordt geluisterd en meegekeken naar de gewone man in de straat. Het journaal gaat op de knieën en speelt mee in de zandbak.

Het NOS-journaal hoeft zich niet bezig te houden met volks-tv. Daar is SBS-6 met Hart voor Nederland voor. Die kunnen dat in hun rood-oranje decor veel beter; daar staat de gewone man echt in het midden. Ik hoef het niet te zien bij de NOS. Laat ze daar alsjeblieft een bepaalde grandeur behouden, het mag best elitair zijn. Af en toe kan het wat luchtiger, maar behandel de kijker niet als een ramptoerist. Ik wil best geïnformeerd worden over schade en slachtoffers. Maar doe dat niet met een razende reporter die ter plekke is in de hoop een glimp van een lijkwagen te kunnen tonen. De teloorgang van het instituut dat het journaal was, de grote meneer, moet gestopt worden. Stop met infographics, van die verbindingspijlen voor laagopgeleiden, powerpoint schermen met opsommingsbolletjes en houd op met voorgekookte vraag- en antwoordspelletjes met correspondenten ter plekke. Geef informatie en achtergrond, en doe dat op niveau. Het journaal is voor grote mensen, die serieus genomen willen worden. De NOS moet aan deze publieke vraag simpelweg voldoen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat hier je reactie op het bericht achter.