The Sky is Crying

Het onweert. De bliksem maakt van de nacht een lichtspektakel. Het is vier uur en de slaap is ver weg deze nacht. Niet alleen het weerlicht en de donder zorgen daarvoor. Vlak na de finale was het onrustig in de buurt. Vuvuzela's werden voor het laatst bespeeld. Vuurwerk werd uit frustratie toch maar afgestoken. Politiesirenes weerklonken, ergens in de stad dus gedoe. Groepjes voetbalfans fietsten onder luid gekanker en gescheld terug naar huis. Mooie scene: ik zag een buurtgenoot, groot sport- en vooral voetbalfan, terugfietsen naar huis. Ik groette hem, kreeg een korte keelklank te horen als antwoord en zag hoe hij driftig doorfietste, op twintig meter volgden zijn vrouw die hem niet kon bijhouden. Zelfs in het donker kon ik haar rode koontjes van inspanning zien. Buurman was duidelijk over de zeik, zoals hij het zou kunnen noemen.

De gebroken nacht komt natuurlijk ook door ook hoe de finale is verloren . Ik hou er niet van te wijzen op veld en scheidsrechter. Maar een voetbalveld met een grasmat van gewapend beton is niet te belopen en te bespelen voor een man als Robben. Ik weet het: dat geldt ook voor de tegenstander, die lopen op hetzelfde veld. Dus veld geen excuus. Dan toch wel de misser van Webb: hij kon zien dat Sneijders vrije trap afketste op de muur van Spanje en dat de bal zo naast het doel de achterlijn passeerde. Dat had een hoekschop moeten zijn. Zonneklaar. Dat uit de spelhervatting de goal van Iniesta valt, is dan zeer ongelukkig. Helemaal omdat er een buitenspel aan vooraf ging. En had Iniesta geen grotere straf moeten krijgen toen hij Van Bommel natrapte? Het is zuur om te verliezen met de kans op een gelijke stand en dus penalty's. Ik weet zeker dat Nederland die serie had gewonnen. We zijn genaaid. De buurman vond het ook, dus is het zo!

Ik had wakker kunnen worden als wereldkampioen. En nu? Weer tweede, weer net niet. Vice-wereldkampioen. Zilver. En dat allemaal door een Engelse scheidsrechter? Tot mijn grote schrik, zo zag ik in mijn rondgang langs internetsites, kan deze quote zo in het rijtje reacties op GeenStijl. Ik degenereer dus door het voetbal. Ook dat nog. Moet ik dan gewoon erkennen dat Spanje beter was? Moet ik toegeven dat Spanje net subtieler speelde en uitgekiender met overtredingen omging? Kennelijk wel.

En er waren toch zekere kansen. Ik gilde het uit toen Robben zijn kansen kreeg. Maar nee, hij kon het net niet halen.

Steek de vuvuzela's in brand. Berg de oranje vlaggetjes op. Het is voorbij. We zijn weer wat we waren: tweede.

De nacht gaat over in de ochtend. Ik zie de silhouetten van de huizen en de pruimenboom afsteken tegen de lichterwordende hemel. De regendruppels vallen met regelmaat op de dakkoepel. Het zou melodramatisch zijn om te zeggen dat de hemel schreit. Maar het is misschien wel een mooie afsluiting van de nacht: Elmore James en Stevie Ray Vaughan. Misschien als troost.

http://www.youtube.com/watch?v=hKEdlSTHjtU

http://www.youtube.com/watch?v=hVlsMLOejH0

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.