Einde aan vakantietijd

De nacht bracht regen, de ochtend zonneschijn. De zomer toont een herfstig gezicht. De vakantie is nu officieel ten einde. Vandaag begint mijn lief weer te werken. Met frisse tegenzin zal zij straks het huis verlaten. Traditiegetrouw hoopt ze op een zonnige thuiskomst. Zo kan ze genietend van het avondzonnetje nog in vakantiesferen blijven. Volgende week start de basisschool en daarna ook de middelbare. We moeten dus weer in het ritme van roosters raken. Ik heb geen rooster meer. Ik mag het zelf uitzoeken. Dat is vreemd. Jarenlang werd ik op tijd gezet door treinen en lestijden, aangekondigd door fluitende conducteurs en snerpende schoolbellen. Het enige geluid dat de tijd nu aangeeft is de tik van de IKEA-klok. Die gaat tergend langzaam. Maar, om positief te blijven, hij gaat vooruit. Een oceaan van ruimte en tijd is ontstaan. Helaas ontbreekt mij de kracht om tegen de stroom in te zwemmen. Ik dobber derhalve, meegevoerd in de richting van het open water. En daar is een overvloed aan water. En golven.

In het leven zonder opgelegde rooster of deadlines, het beter om met jezelf afspraken te maken. Zeker vlak na een vakantie. Goede voornemens ontstaan in tijden van rust en inkeer. Elk jaar sommen we dingen op die anders, bewuster moeten. De voortekenen zijn ongunstig. Het jaarlijkse voornemen om geen tv te kijken, sneuvelde al op de avond van thuiskomst. Het lezen van boeken schiet er ook al weer bij in; de krant krijgt iedere ochtend een uitgebreide leesbeurt. Het bijhouden van de was stokte op het moment dat de vakantiewas de machine uitkwam. Dat belooft niet veel goeds. Ik heb de neiging om de boel maar voor me uit te schuiven. Daar ben ik goed in. In mijn afsprakenlijstje moet ik daar iets mee doen.

Een tijdje hield ik mijn dagindeling bij. Lachwekkend proces. Ik noteerde vooraf keurig mijn geplande bezigheden. In mijn mobiel programmeerde ik agenda-items als 'opstaan', 'douchen' en 'eten koken'. Ik kreeg de hele dag herinneringen toegebliept. Heel storend als je met andere dingen bezig bent. Jezelf in een keurslijf houden is dus moeilijk. De hele week is het zondag: een oneindige zee van tijd. Maar laat ik mij niet in een depressie praten: plannen maken, dat is het eerste agendapunt van vandaag.

Aan de slag.

3 opmerkingen:

  1. Wij net terug uit Marseille.. ik kan je zeggen dat het water inderdaad soms zo woest is dat we er niet eens in konden springen.. althans we sprongen er niet in omdat we er dan niet meer uit kon komen..maar die keren dat het wel kon merkten we dat woest water ook heel lekker warm en speels is. Ik wens je dit seizoen zulk water toe Albert Jan!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. he die franse anoniem,
    goed te lezen hoe het in het zuiden is, woest, wild en speels water, mooi beeld
    op naar het noorden

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ken jij een schrijver die plant? Een kunstenaar die lijstjes bijhoudt? Je hebt een nieuwe roeping en dat kan zonder lijstjes, je hebt alleen talent, gevoel voor humor en een pen, lees tekstverwerker nodig. Gefeliciteerd er zijn duizenden, nee veel meer die eigenlijk schrijver hadden willen worden en jij kunt het waarmaken. Enne, loop je nog of is dat in 2010 niet meer gelukt. Ik loop namelijk ook niet zo mooi misschien kunnen we een keer samen lopen?

    groetjes,

    Mathilde

    BeantwoordenVerwijderen

Laat hier je reactie op het bericht achter.