Kuurne, Tirana en Leusden-Centrum

Bloggen is verslavend. Bij alles denk ik aan mijn berichten. Kan ik hier een verhaaltje van maken? Om niets te vergeten, trek ik met een notitieboekje de wijde wereld in. Ik noteer dan wat ik zie en wat ik denk. Tegenwoordig gaat het schrijven met de hand niet zo snel en duidelijk meer. Soms begrijp ik dan ook niet meer wat ik had opgeschreven. Af en toe gebruik ik daarom mijn mobieltje om notities te maken. Vervolgens kan ik ze niet meer oproepen. In het geheugen van de 06 dwalen tal van gedachten en observaties. Daar valt dus niet altijd chocola van te maken. En dat terwijl de schrijfbehoefte groot is en gevoeld wordt.

Ook verslavend is het bijhouden van de statistieken. Via een tellertje worden de bezoekers op het weblog geregistreerd. Zo kun je op een site aflezen hoe lang iemand het weblog raadpleegde, hoeveel pagina's men per keer bekeek en waar de gast vandaan kwam. Er staan geen namen bij. Ik kijk naar de harde cijfers. Het belangrijkste gegeven is het aantal bezoekers. Als de trend naar boven gaat is het goed. Sinds kort kijkt mijn lief mee. Zij is geïnteresseerd in de plaatsen van herkomst. Op een wereldkaartje prijken gele cirkeltjes. Hoe groter het rondje, hoe groter het aantal lezers in die plaats. Natuurlijk is Groningen de koploper. Logisch want daar kennen we veel mensen. Ook in de woonplaatsen van familieleden wordt vaak gekeken. Met wat fantasie is het mogelijk te gissen wie waar het blog leest.

Moeilijker is het bij plaatsen waarmee je geen band hebt. In Moldavië, Canada en Brazilië staan bezoekers genoteerd. Niets mee aan de hand: men bleef niet hangen, 0 seconde op de site. Bij toeval stuitte men erop en klikte meteen door. Geen probleem. Maar dan. In Kuurne, België, is iemand geruime tijd gebleven op het blog en riep diverse pagina's op. Wie is het? Wat las hij? Of keek hij alleen? Als Belg zou hij het kunnen lezen. Ik ken Kuurne alleen als van een wielerwedstrijd; niemand ken ik daar, maar ik word er gelezen. In Wilhelmshafen in Duitsland zit ook een gast. Ken ik ook niet, nooit geweest. Heeft wel zitten lezen. Kunnen ze daar Nederlands lezen? Frankrijk is een makkie. De kijkers in Parijs en Marseille zijn bekende vakantiegangers en trouwe lezers. In het Verenigd Koninkrijk in Staines heeft iemand geruime tijd besteed aan diverse pagina's. Zitten daar ook landgenoten? Of een Engelse kenner van onze taal? Of is iemand weggelopen bij zijn pc toen hij op mijn blog terechtkwam en sloot hij pas na een tijdje de boel af. Allerhande vragen doemen op bij de statistieken. Ook opvallend is een kijker uit Uithoorn. Die kijkt tot een bepaalde datum trouw om de dag en blijft hangen. Ineens stokt het: hij kijkt niet meer. Wat is er gebeurd? Vond hij het niet meer leuk? Is zijn computer total loss? Is hij dood? Of verhuisd? Ik ken de persoon niet, dus de vragen blijven onbeantwoord. En wie keek er in Tirana? Of in Leusden Centrum? Of die trouwe bezoeker uit Grijpskerke, wie gaat er schuil achter die getalletjes?

En zo zit je te turen naar een verzameling gegevens en vraag je je van alles af. Voor je het weet is het verwerkt tot een bericht. Benieuwd of het lezers trekt. We zullen het morgen zien.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.