MAD MEN kijken!


Mad Men wint opnieuw een Emmy Award. De serie is bekroond als beste tv-drama in de VS. In ons land wordt de serie weggestopt in nacht. Kwaliteit kent kennelijk geen prioriteit. Wij hebben de serie op DVD en kijken nu al uit naar deel vier. In de VS wordt die nu uitgezonden.

Wat is er zo leuk aan de serie? Natuurlijk is het perfect vormgegeven. Alle kleuren, kleding, voorwerpen en gebruiken zijn typisch jaren zestig. Prachtig gedaan. Maar niet genoeg om het tot een superserie te maken. Is het de verhaallijn? Op zich niet, het gaat over het wel en wee van een groep ambitieuze reclamemannen op Madison Avenue in New York. Wordt de opdracht wel binnengehaald en wordt het kantoor opgekocht of niet? Omdat soort kwesties draait het. Natuurlijk zijn verwikkelingen in de onderlinge relaties interessant. Hoe gaat Pete om met zijn vrouw? Gaat Peggy een verhouding aan met de concurrent? Blijft Paul bij zijn zwarte vriendin? Krijgt Sal een homo-vriend? En natuurlijk wanneer gaat Betty definitief weg bij Don? Over Don gesproken, wie onthult zijn geheime afkomst? De karakters en hun relaties maken het zeker interessant. Het blijft boeien. Dus goede verhaallijnen, mooie vormgeving, interessante karakters dragen bij aan het succes.

Wat ook sterk is aan de serie is het typeren van de tijdgeest. Vrouwen zijn typegeiten of huismoeders, kinderen mag je hard straffen of afbekken, drank en nicotine worden massaal genuttigd, de scheiding tussen blank en zwart is duidelijk (zwarte huishoudhulp of liftboy, blanke managers), dameskleding is preuts, maar mag ook verleidelijke vormen tonen, mits niets bloot valt. Het is waarschijnlijk die perfecte aanraking van de mentaliteit die in de vroege jaren in de VS heerste, die de serie boeiend maakt. Mad Men toont de sfeer van de VS in zijn bloeitijd. Ongekende consumptie, groeiende welvaart, aangeharkte suburbs, ogenschijnlijke rust van de minderheden, nog geen deconfiture van Vietnam of Watergate, kortom de American Dream die uit is gekomen. Als kijker weet je dat die bloeitijd is verdwenen, maar de karakters geloven nog in meer groei en mogelijkheden. Dat contrast maakt het succes van de serie.

En verder zijn het natuurlijk prachtige koppen en lijven om naar te kijken. Betty in Rome, Don met zijn scheve lachje en zijn zoveelste Lucky Strike, Sterling die toch nog maar een borrel neemt, Peggy die ook vrouwelijke verleidende vormen vertoont, en Sal, die maar blijft worstelen met zijn geaardheid, terwijl hij dapper meelacht om de hetero grappen over vrouwen. Joan, die als geen ander heupwiegend tussen de bureaus paradeert in een niets ontziende jurk. Zelfs Pete zou je in zijn branie-achtigheid nog wel iets knaps, nee nu overdrijf ik.
Hoe dan ook, Mad Men: kijken!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat hier je reactie op het bericht achter.