Verhagen grijpt de macht

Ongekend is het hoe voormalige toppolitici van het CDA de koers van de partij bekritiseren. Diverse oud-premiers (De Jong, Van Agt en Lubbers) hebben hun bedenkingen geuit. Als de PVV indirect mee gaat doen aan het kabinet dan brengt dat het CDA op het essentiële vlak van de vrijheid van godsdienst en het bijzonder onderwijs in het nauw. Het duo Verhagen en Bleker negeert de oproep van Lubbers voor een time-out. Het tweetal pokert er danig op los. Alles moet wijken voor regeringsdeelname. Als het lukt, kan de PVV de borst nat maken. De partij zal door V&B worden uitgekleed. Verhagen wil ook voorkomen dat links kan regeren. Vandaar dat hij de oproep van Lubbers en co niet accepteert. Verhagen lijkt het risico te nemen van een opstand in zijn partij. Het komende congres zal hij met zijn voorzitter zeer strak moeten regisseren.

Het oproer in het CDA is niet goed voor het beeld van de politiek. Het valt niet uit te leggen dat de leiding van een democratische partij de kritiek uit eigen geledingen zo resoluut naast zich neerlegt. Het beeld van betwetende regenten doemt op. De top vaart op eigen kompas en laat zich door de bemanning die wijst op ijsschotsen, niet van de wijs brengen. Als een solozeiler stuurt Verhagen zijn bootje de storm in. Ooit zal men hem roemen, zo lijkt hij te denken, dat hij de partij en het land uit de problemen heeft gehaald. In extreme situatie, zo redeneert Verhagen, mag je eigenwijs en dominant opereren. Juist in ingewikkelde processen als deze formatie moet je je lak hebben aan de kapiteintjes aan de wal. Het is machtspolitiek van de eerste orde. Verhagen lapt de democratie aan zijn laars. Hij speelt de sterke man. Eigenlijk begint hij te lijken op Wilders. Die doet precies wat hij wil en onderdrukt alle interne kritiek. In die zin past Verhagen in de school van Wilders.

De komende week gaat beslissend worden voor de formatie. Als Verhagen de druk van zijn achterban kan weerstaan en de opstand in zijn partij luwt, is voor hem de weg vrij om het regeer- en gedoogakkoord te ondertekenen. Nog even standvastig zijn, zo luidt zijn tactiek, om binnenkort te oogsten. En binnen dat kabinet wordt de salamitactiek op de PVV toegepast. Een spel waar de VVD graag bereid is te helpen. Met verwijzing naar de immer veranderende omstandigheden zal Verhagen steeds weer iets vinden om af te komen van afspraken met de PVV. Net als hij nu zijn partij uitrangeert, zal hij dat straks met de PVV doen. Met de macht in handen kan hem dan weinig gebeuren.

Lubbers en andere critici ten spijt, het CDA is terug in het centrum van de macht. And they're here to stay.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat hier je reactie op het bericht achter.