Hang je lijden in de boom van Walarick

Vandaag stond een wandeling op het programma. Vanuit ons tijdelijke onderkomen op het Gelderse platteland liep ik achter mijn Lief de natuur in. Gewapend met fotocamera en in zwart-wit gekopieerd gidsje gingen wij op pad. In de lucht zagen we nog net een klein stukje blauw, daar hielden wij ons maar aan vast.

Over een ruiterpad en karrenspoor bereikten we een slordig geasfalteerd fietspad. De aandacht van de ontwikkelaars van dit stukje natuur ging duidelijk niet uit naar de infrastructuur. Wel was er ingegrepen in deze omgeving. Twee grote waterplassen, ontstaan door vele bomen te rooien, en riet bepalen nu de ruimte. Het moet waarschijnlijk watervogels trekken, maar die waren er vandaag niet. De natuurmakers hadden hier een duidelijke keuze gemaakt. Het moest alleen nog bekend worden bij de waterdieren.

Even verder op stond een boom versierd met lapjes stof. Terwijl de meeste bomen nog aarzelden om zich te tooien in herfstkleuren, wapperde deze kleine eik met zijn bijzondere blaadjes. Ons kleine gidsje legde uit dat het hier ging om een oude traditie. Walarick, een oude edelman uit de achtste eeuw, wilde zijn dochter genezen. Hij kreeg van missionaris Willibrord de opdracht om haar haarband in een eeuwenoude eik te hangen en zo haar koorts te verdrijven. Als goed vader volgde hij het advies op. Zijn ondergeschikten werden woedend toen zij zagen dat hun leider zich inliet met het moderne christelijke geloof. Als dank voor het genezen van zijn dochter liet Walarick zich dopen. Walarick vond onder zijn boom de dood. De legende was geboren. Tot op de dag van vandaag hangen mensen stroken in de boom. Sommige stukken stof zijn beschreven met wensen. Het gaat niet alleen meer om bestrijding van koorts, las ik. Men gebruikt de oude koortslapjes in de hoop allerlei lijden te bestrijden. De oude eik was vervangen door een verse. Ook in legendes voert de mens het onderhoud geregeld uit.

Ingrijpen is dus het adagium. Bewust kiezen is een levenskunst. In het leven is het de kunst los te laten wat je vasthoudt. Vaak ploeter je voort op een pad waarop je bij toeval bent beland. Pas als je vastloopt en je niet meer verder kunt, moet je opnieuw je koers bepalen. Fatalisten spreken van een gedwongen keuze, optimisten zien de nieuwe mogelijkheid. Welke positie kies je?

Mijn Lief zei laatst dat ik weer meer in de ‘je vorm’ spreek als ik het over mijzelf heb. Terwijl ik toch echt met de billen bloot moet durven gaan. Dus opnieuw:

Ingrijpen is dus het adagium. Bewust kiezen is een levenskunst. In mijn leven is het de kunst los te laten wat mij vasthoudt. Vaak ploeter ik voort op een pad waarop ik bij toeval ben beland. Pas als ik vastloop en ik niet meer verder kan, moet ik opnieuw ik koers bepalen. Fatalisten spreken van een gedwongen keuze, optimisten zien de nieuwe mogelijkheid. Welke positie kies ik?

walerick

Langzaam wint bij mij de gedachte dat er onverwachte mogelijkheden zijn ontstaan door het doodlopen van mijn levenspad. Door mijn ziekte kan ik niet verder op de oude voet. Knarsetandend ben ik tot stilstand gekomen. Ik sta nu stil en kijk rond. Mijn hoofdpad achter mij had wel degelijk allerleci aftakkingen, maar in de vluchtigheid van het gehaaste leven heb ik er geen van waargenomen, ik ben er aan voorbij gegaan. Nu ik stil sta en rondkijk, blijken op dit ogenschijnlijk doodlopende stuk ook kleine paadjes en sluipweggetjes te bestaan. Het stopt hier niet, maar het gaat op een andere manier verder. Kiezen dus. De optimistische weg. Het grote voordeel is dat ik nu kan kiezen zonder druk. De route van de afgelopen vijftien jaar is mij overkomen, het was geen weg die ik uit hartstocht heb ingeslagen. Dus nu kan ik kiezen wat ik wil. Ik moet niet denken aan opbrengsten van financiĆ«le aard. Ik moet niet rekenen in euro’s. Mijn geluk moet ik tellen in eenheden van plezier, voldoening.

Mijn koortslapje moet ik hangen in de eik van Walarick. Genezing is niet mogelijk. Maar de wens om te doen wat ik echt wil kan ik noteren op het strookje stof. Ingrijpen, niet langer voortdobberen. Ik ga op zoek naar uitwegen, op weg naar nieuw fortuin. Optimistisch ingrijpen. De te kiezen weg staat niet in een slordig gekopieerd gidsje, voert langs slecht geasfalteerde paden.

http://www.overasseltpromotions.nl/historiedorp.html#Koortsboom

1 opmerking:

  1. JEZUS AJ!!!! Prachtig en ontroerend!

    Niet alleen maar een relaxed weekendje erop uit geworden dus ;)

    Carmen

    BeantwoordenVerwijderen

Laat hier je reactie op het bericht achter.