Tim Knol in de Oosterpoort gefilmd

Ik bezocht gisteren Tim Knol in de Oosterpoort, in Groningen. Hij speelde mooie nummers. Sam, When I’m King, Sounds Familiair vulden de theaterzaal. Hij is geen mooie man, maar hij trekt wel volle zalen. Het geeft maar weer eens aan dat kwaliteit altijd wint van het uiterlijk. Alhoewel? Juist zijn forse kop en zijn geruite overhemden zijn zijn trademarks geworden. Hij komt over als de gewone jongen uit 4VWO, die zo leuk zijn eigen liedjes speelt. Ik denk niet dat er diep over nagedacht is, maar het werkt wel. Hem kan nooit verweten worden sterallures te hebben. Tim is gewoon en daar houden we in Nederland van. Uiterlijk als unique selling point.

Het grappige bij het concert in de Oosterpoort vond ik dat hij, met zijn gewone uiterlijk, ontelbare keren is vastgelegd. Veel mensen in het publiek waren tijdens Tim Knols optreden druk in de weer met mobiel of digitale camera om de gewone man met gitaar vast te leggen in pixels. De lichtshow van de band kreeg ondersteuning van het flitslicht uit het publiek. Ongegeneerd overtrad het publiek het portretrecht. Geen beveiliger die optrad. En ik had van te voren nog wel getwijfeld, zal ik mijn camera meenemen? Ik zag ervan af, bij de ingangscontrole zou ik het apparaat toch moeten afgeven. Je mag immers geen opnames maken, zo leerde ik bij vroegere concertbezoeken. Het stond altijd expliciet op de entreekaartjes. En ik ben gezagsgetrouw.

Lang geleden maakte ik in de Kuip een optreden van de Rolling Stones mee. Uiteraard stond ik met mijn groepje in het voorste vak. Op tien meter afstand zag ik Mick Jagger en Keith Richards hun kunstje doen. Het was gaaf om iconen van de Rockgeschiedenis te mogen bewonderen. Vlak voor mij had een meisje de euvele moed haar camera te richten op het podium. Het was een eenvoudige compactcamera, met toen natuurlijk nog een filmrolletje. Ze schoot snel een serie van Mick Jagger, gaf bliksemsnel het toestel door aan haar vriendin die achter haar stond. Die overhandigde de camera aan een andere vriendin. In no-time was het apparaat in de menigte verdwenen. Naïef als ik was (en ben) bekeek ik dit merkwaardige tafereel. Ik snapte het waarom pas toen een boom van een veiligheidsman zich een weg baande door het publiek. Hij vroeg het meisje op barse toon het filmrolletje in te leveren. Niet begrijpend haalde het meisje haar schouders op, ze schudde haar hoofd. Ze wist niets van een camera. Ik begreep dat hier het portretrecht van miljonair Mick werd gehandhaafd. De beveiliger droop af, en liep weg door het publiek, al speurende naar fototoestellen of opnameapparatuur. In het geniep gebeurde het natuurlijk. In kleine krantenadvertenties werd later foto- en geluidsmateriaal van het concert van de Stones aangeboden. Stiekeme handelswaar.

Hoe anders gaat dat nu. Het concert van Tim Knol werd openlijk vastgelegd door het publiek. Ik zag iemand zitten met een digitale videocamera, die bij het opnemen een witte baan licht voor zich uitstraalde. Binnen een dag vond ik in ieder geval al drie filmpjes op YouTube.

 

Tim Knol Oosterpoort
Tim Knol Oosterpoort
Tim Knol Oosterpoort

Beginnende bandjes kunnen via YouTube bekendheid krijgen. Niemand die er moeilijk over doet. Het hoort bij de marketing. Het beeld van een band moet gevestigd worden. De filmpjes van fans helpen daarbij. De middelen daartoe zijn eenvoudig en effectief. Via internet is de overstap naar de TV (bv De Wereld Draait Door) makkelijk te maken. En dan gaat het los.

Ik vraag me af hoe er bij concerten van de Stones tegenwoordig omgegaan wordt met apparatuur in de zaal. Het is onmogelijk om het hele publiek te controleren. De oude heren zullen zich hebben neergelegd bij de moderne tijden. En uiteraard hebben ze een manier gevonden om ook hier hun financiële voordeel te benutten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.