Wat rijmt er op lingerie?

Het feestseizoen is in volle gang. Etappe Sinterklaas is achter de rug. Op naar de kerst. In ons pubergezin is de echte sint-spanning (bons op de deur, tik op het raam) veranderd in een gezonde wedstrijdspanning (wie maakt de mooiste surprise of wie dicht het fijnste gedicht). Overal slingerden rollen inpakpapier en er werd geruzied om de plakbandrol. ‘Niet binnenkomen’ klonk het voortdurend. Iedereen heeft zijn best gedaan. Zelf ben ik meer van de gedichten. Ik raaskal op rijm een heel eind voort. Zoek naar een duidelijke moraal, een priemende vinger, maar verpak het in humor. Gelukkig zijn onze kinderen creatiever uitgevoerd. Echte knutselwerken die zelf bedacht en uitgevoerd zijn brachten zij in.

Hond P. mocht ook delen in de feestvreugde. Hij kreeg twee pakjes, elk met een gedicht. Het inpakpapier waar lekker de geur van hondenvoer ingetrokken, was vond hij het lekkerst. Cadeautjes voor de hond? Glijden we niet af? Voor je het weet kopen we een jasje voor hem. Of laarsjes voor in de sneeuw. Of straks bij etappe Kerstmis een kerstmuts. Goed in de gaten houden, gevaarlijk.

Overal slingeren in huis nu gedichten, van die A-4’tjes met een plakbandje waaraan restjes pakpapier kleven. Er is te veel aan gewerkt om het direct bij het oud papier te gooien. Dus ligt het nu in het vagevuur van nog op te ruimen voorwerpen (rekeningen, huiswerkschrift, gebruiksaanwijzingen, vage cd-roms, kabeltjes voor mobieltje, Toy Story poppetjes) op de eetkamertafel. Daar liggen ze de komende weken om dan in een laatje te verdwijnen en zich te vermengen met andere papparassen. In een papieren uilenbal komen de dichtwerkjes in de zomer boven. Vertederd denk je dan terug aan die Sinterklaasavond in de sneeuw. Je strijkt ze glad en legt ze weer terug in het laatje. Ze zijn weg maar duiken steeds weer op. Tot in september de harde hand langskomt en schoon schip maakt met laatjes. Teveel verdwijnt er dan in de afvalbak. Maar nu is de tafel nog bezaaid met gedichtjes.

Het feestseizoen is in volle gang. Op naar halte Kerst. De bushokjes hangen vol met reclameposters om lingerie te kopen. Vrouwsgroot rollen borsten en billen gehuld in stemmig zwart of rood de abri’s uit. Ik moet mijn stuur goed in de bevende hand houden om niet nog meer van de koers af te wijken. Kennelijk is dat dus de voorbereiding op de afterparty van het kerstdiner. Met een goede slip of bustier aan het lijf en een hold-up aan het been, is het leven toch een stuk fijner, zo lijken de busvertenties ons toe te schreeuwen. En dat terwijl de verlichte reclamezuilen in al hun naaktheid in de sneeuw staan. Komende week maar eens werk van maken. Die oproep moet gevolgd worden. Op zoek naar een kerstpakje. Wie weet is er ook hondenlingerie. Een leuk slipje voor Hond P., kijken of Livera dat kan leveren.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.