Broodjes en gedichten in Grunn

 
Natuurlijk waren we te oud voor Beans and Bagels, dat bleek in alles. Toch mochten we naar binnen voor een rond broodje met een gat erin en een cappuccino. Om ons heen zaten bijna allemaal jonge meisjes. Studentes gelaarsd en gewapend met overgefaciliteerde mobieltjes, kletsten met elkaar en genoten van de koffie en elkaar.
' Wat kan ik voor jullie doen,' met het opschrijfboekje in de hand, stond onze serveerster aan ons tafeltje.
' Eerst maar eens verklaren waarom hier alleen maar meisjes zitten.' Ik was in een gevatte bui, althans eventjes.
' Tja, moeilijk te zeggen, maar met zoveel mooie vrouwen moeten er toch wel interessante jongens binnenkomen.' Door de deur kwam het volgende vriendinnengroepje het café in. De bediende nam glimlachend onze bestelling op. Fluks verdween ze tussen haar collegaatjes achter de bar.

Ondertussen observeerde mijn Lief het leven aan de andere tafeltjes. Ze ziet en hoort alles. Never a dull moment. Haar conclusie luidde dat al die meisjes op elkaar leken met hun lange haren en hun gesprekken ondersteunende gebaartjes.

De broodjes kwamen ter tafel, met mes, maar zonder vork. Je mocht hier dus met je handen eten. Servetjes genoeg. Om ons heen steeg het volume van het koor van meisjes-studentes. Nu dronken ze nog thee of koffie, hoe hard en schel klinken ze na de zoveelste prosecco of het een-na-laatste bier?

De vrijdagse lunch zat er op. Op weg naar de auto kwamen langs de Aa-kerk. Jan Glas schreef daar mooi over. Over deze kerk en de Vismarkt zagen we eerder die middag in de boekhandel tegenover de Aa-kerk op groot formaat een gedicht van Glas. Natuurlijk vergeten de tekst te noteren. Dacht het wel even te googlen. No way dus. Bij deze beloof ik morgen langs te gaan en ijverig de woorden te noteren.

Tot dan moet deze link volstaan:
http://www.moorsmagazine.com/dichtershoek/glasjannait.html
http://www.moorsmagazine.com/dichtershoek/glasjannait.html

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat hier je reactie op het bericht achter.