Cultureel op zaterdag: Sax, Schilderijen en Sabrina Sings

wieseSoms moet je even cultureel doen, niet waar? In alle zaterdagse vroegte reed ik de binnenstad in. De markt moest nog opgebouwd worden. Maar ik liep al onder D’Olle Grieze door. Het stormde zo hard dat de koffer in mijn hand vervaarlijk bewoog. Ik moest voorzichtig zijn. Anders kon ik de borg wel vergeten. Aan alle mooie dingen komt een eind. De saxofoonles van dochter heb ik opgezegd. Het lukte niet meer om haar aan het toeteren te krijgen.

Ouderlijke plicht

We hebben onze culturele plicht als ouders gedaan: een muzikale basis gelegd, podiumervaring geboden en vooral heel enthousiast geweest. Ook vele kilometers gemaakt om haar te brengen, stapels euro’s in de parkeergarage achtergelaten en uren zoet gemaakt met wachten tot de les klaar was. Het is om niets geweest. Dochter tettert niet langer. En dus leverde ik vanochtend het gehuurde instrument in bij de Muziekschool. Bij dit laatste bezoek tekende ik ter afscheid nog wel een protestpetitie tegen de bezuinigingen op het muziekonderwijs; dat past in mijn cultuur. Even later stond ik buiten, in de wind, zonder saxofoonkoffer, maar met de borg. Ergens voelde het als falen.

Onder grijze kunstliefhebbers

Onze kinderen doen niet meer aan muziekles, wel aan sport. Vanmiddag speelden ze tegelijk een wedstrijd. Quality-time voor ons als ouders. Dus gingen we iets doen, samen. Schilderijen kijken in een dorpsmuseum met allure. De vermoeide, afgesleten koppen van de geschilderde figuren met lange puntige vingers staarden ons vanaf elk schilderij aan. Om nou te zeggen dat de vonk over sprong, nee.

Olle Grieze

Op de achtergrond bespraken op te luide toon de grijze museumvrijwilligers achter de kassa een ethische vraagstuk. Mag je als partner van een vrijwilliger gratis het museum in? Belangrijke kwestie. De wijste van de grijsjes stelde: ‘Nee, daar ben ik heel principieel in, hoor.’ Gelukkig smaakte de zelfgemaakte taart uitstekend in het museumcafĂ©. Ook hier liepen pre-bejaarde dames rond. Twee deden samen de catering en drie van deze soort genoten van de koffie. Tja, je moet er wat voor over hebben om cultuur te genieten. Gelukkig konden we in de museumwinkel een kalender in de aanbieding scoren.

’s Avonds stond een concert van Sabrina Starke op het programma. Hoe dit culturele avontuur afliep, volgt later. Wel kan ik alvast zeggen dat zij Blackbird van de Beatles in een prachtige, volle vertolking bracht.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat hier je reactie op het bericht achter.