Slobberen op het terras

Het is niet alleen heel groen, hier in Twente, maar ook nog eens zomers warm. Waarom zou je met deze augustus-temperatuur bij een Paasvuur gaan staan? Hond P. geeft het tempo aan: uitgezakt ligt hij zuchtend naast zijn half leeggeslobberde drinkbak. Wij hangen er onder de parasol ook zo bij, al is onze drinkbak een Palmpje of een prosecco. Gelukkig is er een windje opgestoken.

Vroeger was dit het moment geweest om de kinderen in bad te stoppen, hapje eten nadien en dan het bed in. Nu zijn ze ouder en blijven ze op tot vlak voordat wij omvallen van de slaap. Dus gaat ons borrelmoment ten onder in krakende chipsgeluiden en puberale grappen en verzuchtingen. Rust is ver te zoeken op dit terras.

Gelukkig is hond P. er nog. Hij verleidt de kids tot een ren- en gooi-spel. Achter mij langs racet de hond over het gras. Het klinkt als een dravend paard, als hij voorbij rent. Na twee rondjes knijpt hij er tussenuit. In mum van tijd staat hij paardenpoep te eten in het weitje met de twee paarden. Nu is het gedaan met de loomheid: hoe krijg je je hond uit het veld? Gelukkig is dochter L. een doortastende hondenfluisteraar en zoon S. een bestraffende hondenvader.

‘Nou mooi stukje, papa?’ roept mijn zoon als hij stoer de hond opbrengt. Ik knik. Tijd voor een lekkere slobber uit de drinkbak, denkt Hond P. Gelijk heeft hij, op naar het volgende Palmpje.

1 opmerking:

  1. Wat een gezellig stukje. Ik spoel hier aan via columnX Vraag: zit je nou in Gelderland of Overijssel, Twente ligt namelijk in de laatste provincie. Als halve Tukker moet me dit toch van het hart.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat hier je reactie op het bericht achter.