Boren uit hartstocht

Ik loop de hele avond met een geladen accuboormachine door het huis. De kinderen liggen te slapen. Ik moet voorzichtig zijn. Op diverse plekken in mijn huis heb ik schroeven extra vastgedraaid. Ik speur naar een plekje waar ik mij kan uitleven. Maar hoe later het wordt, hoe minder de kans op bevrediging wordt. Dus leg ik de net gekochte Black&Dekker maar in het koffertje. Verliefd kijk ik hoe de oranje body van de boor, afsteekt tegen het zwart van de opbergcassette. Het snoer van de oplader rol ik keurig op en leg ik naast het fraaie stukje techniek. Met een zachte doek haal ik de vingerafdrukken van de boorkop. Het koperen bijgeleverde bitje steek ik in het handige houdertje dat onder de boor zit. Ik treuzel om de klep dicht te doen en het apparaat in de garage op te bergen. Nog een keer druk ik op de knop en hoor een zacht geratel. Met mijn vinger voel ik hoe de kop ronddraait. Het vingertopje wordt snel warm, een liefdesblaartje plopt op. Jammer dat ik morgen niet thuis ben, anders had ik lekker kunnen boren en schroeven. Niet dat ik van klussen houd… Dan is het genoeg. Met een gedecideerde klap doe ik de boorkoffer dicht. Ik zet hem op het schap onder de werkbank, tussen de decoupeerzaag en de klopboormachine. Een fijn rijtje.

1 opmerking:

  1. Nu pas? Hoe heb je het zo lang kunnen uithouden zonder.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat hier je reactie op het bericht achter.