Samen op reis 3: geen kind, geen hond

Op vakantie zonder kinderen en zonder hond is dubbel. Die hond hebben we al vervangen; op de boerderij hiernaast loopt een goedige Griekse stamboomloze viervoeter die af en toe komt buurten. Languit legt hij zich aan het begin van ons terras neer als wij een borrelmoment genieten of gewoon theedrinken. Zodra het dier zijn eigen baasje hoort, schiet hij weg. Gelukkig heb je dat met kinderen niet. Die komen wel op een andere manier tot je. De eerste avond tegen kinderbedtijd, zeg maar een uur of tien 's avonds, sms-te de een dat ze ons mistte. De berichtjes gingen over en weer, tot ze in slaap viel. Vanuit haar zolderkamertje, vanaf haar bed, zocht ze contact met mama.

Ik kreeg gisterenavond rond elf uur mijn laatste berichtje van mijn zoon. Keurig deed hij wat ik hem gevraagd had: de score doorgeven van Donar. Mooie berichten. Eerder op de dag steeg een gejuich op in onze huurauto, toen hij in de schoolpauze doortikte dat er een voldoende op Nederlands gescoord was. Even overwogen we een borrelmoment in te lassen, maar zagen er van af toe we de dikbenige Engelsen op het terras zagen zitten.

We vieren dus zonder de kinderen vakantie maar ze dringen wel door tot onze vakantiesfeer. Niets mis mee. Voordeel is wel dat we net als vroeger onze tijd geheel zelf kunnen indelen. Eten als je zin hebt, luieren in bed als dat nodig is en lezen tot diep in de nacht. Helemaal lekker als je af en toe heel zacht, in de naastgelegen vakantiewoning een dreinend kind hoort dat haar ouders tot handelen dwingt. Ook fijn in vliegtuigen om bezorgde mama's te zien hannessen met hun baby die verschoond moet worden in een kleine toiletruimte terwijl de nuljarige uit protest tegen het luchtvervoer alleen maar huilt. De ontlasting is, zo viel te ruiken, stresserig zacht van structuur. Overigens zijn de Waddeneilanden uitgevonden voor vakantievierende baby-ouders. Maar ik dwaal af. Kinderen thuislaten, betekent wel dat je het steeds over ze hebt. Dus eigenlijk zijn ze er ook.

2 opmerkingen:

  1. Ach ja, ouderschap is levenslang:))
    Wat leuk dat wij als lezer met jullie op vakantie zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nou, valt me niet mee om over jullie capriolen te lezen....jaloersmakend.
    Maar hoop natuurlijk dat jullie samen reuze genieten en er voldoende tijd overblijft naast alle tripjes om jezelf te verliezen in heerlijk nietsdoen!
    Dikke kus natuurlijk!!
    Caat

    BeantwoordenVerwijderen

Laat hier je reactie op het bericht achter.