We moeten echt met elkaar praten 1

'En, moet je mij nu niet iets vertellen, moeten we niet praten?' De vraag hing al een tijdje boven de ontbijtbordjes. Ik peilde of het een grap was. De harde ondertoon in de zacht gefluisterde vraag drong nu pas door, als pit in een olijf. Ik kauwde mijn net gesmeerde broodje met zoute Griekse kaas weg, nam een slokje sap. Met mijn puntje van mijn tong veegde ik mijn lippen schoon. Het kleine witte botervlekje in mijn mondhoek sloeg ik opzettelijk over.
'Praten? Nee, ik denk dat nou te laat is,' antwoordde ik. Ik keek langs haar heen, en keek naar het groene landschap dat sterk afstak tegen de bijna staalblauwe hemel. Een paar wolkjes waagden het om langs te trekken.
'Te laat voor een gesprek is het nooit.'
'Wel in ons geval.'
'Toch vind ik dat ik recht heb op een verklaring.'
'Waar haal jij het idee vandaan dat jij rechten hebt?' Ik hoorde het mezelf zeggen, 'Rechten, het zal me wat. Ik doe wat ik wil en hoef je niet te vertellen wat ik doe.'
Ze zweeg. Heel kort keek ze me aan. Ze schoof haar stoel naar achteren, stond op en liet mij achter met de resten van het ontbijt.

Ergens had ze wel gelijk. Ik was die nacht weg geslopen uit ons bed. Ineens stond ik op, alsof ik gewekt was door een onzichtbare hand. Even later deed ik de deur van het huis achter me dicht en stond ik in de door de maan zwak verlichte tuin. Ik ben een goede slaper. Als ik na een kwartier niet slaap is er sprake van een slechte nacht. Uitslapen is er niet meer bij. De biologische klok staat al jaren afgesteld op acht uur slaap. Ook vanochtend had ik na acht uur moeten wakker worden in het echtelijke bed. Toen ik het bed verliet had ik goed een uur gelegen. Kennelijk uitgeslapen.

Ik was niet in het huis toen ze wakker werd, haar ochtenddouche nam, zich aankleedde en opmaakte voor de dag die ging komen. Natuurlijk, het was vakantie en dan is alles anders, maar weggaan zonder briefje of wat voor mededeling dan ook, dat beviel haar niet. In haar handtas zocht ze naar mobiel. Geen sms, geen gemiste oproep. In de vensterbank zag ze mijn mobiel en portemonnee liggen. Verbaasd en boos over mijn onaangekondigde vroege start liep ze door het gehuurde zomerhuis. Om wat te doen te hebben zette ze de ontbijtbordjes en broodjes met de gisteren gekochte jam en kaas op een dienblad. De jus schonk ze in, zette koffie en plaatste alles op de terrastafel. Op het terras keek ze naar de hond die zijn vaste plekje in de schaduw van de boom al had uitgezocht. Ze beet op de nagel van haar duim.

Het idee om naar het Griekse eiland te gaan was ontstaan in de winter. Tijdens de sneeuwperiode, die elk jaar langer leek te duren, boekte ze als verrassing voor mij het weekje naar de zon. Aanvankelijk reageerde ik positief. Samen bekeken we op internet toeristische sites en maakten een lijstje van bezienswaardigheden. Niet dat we het allemaal gepland en volgens een schema wilden afwerken, maar het lijstje was meer een voornemen. Het lag nu op het tafeltje in de vakantievilla. Een plek was pas bezocht, al waren we hier al vier dagen.

In de keuken stond ze tegen het aanrecht aangeleund. Ik nam plaats op een stoel aan de keukentafel en begon te vertellen: 'Ik stond gewoon buiten op het gras en keek naar de maan. Ik begon te lopen en toen begon het.'
'Dus ik heb toch het recht om te weten?'
Ik knikte, maar kon het niet laten geïrriteerd te kijken. Wat een gezeur over rechten.
' Maar het gaat niet over recht hebben, ik hoef mij niet verantwoorden. Als ik 's nachts mijn bed uit ga dan is dat mijn zaak. Jij slaapt en ik ga er uit.'
'Als jij iets vreemds doet, wil ik het weten, dat is heel normaal.'
Opnieuw knikte ik, ze had gelijk. Het probleem was alleen dat ik niet wist wat ik gedaan had, die nacht. Ik leek een slaapwandelaar. Maar er was niemand die het kon bevestigen, geen getuige. De enige aanwijzing kwam later op de middag.

1 opmerking:

  1. klinkt als een heus Deens thriller-drama...
    Missen jullie Sarah en Troels al of kijken jullie die bij het vallen van de avond lekker op de laptop? X!

    BeantwoordenVerwijderen

Laat hier je reactie op het bericht achter.