De Vier Mijl: Ik kan het niet alleen!

De Vier Mijl komt eraan. Op 9 oktober gaat het gebeuren. In de afgelopen vakantieweken ben ik er in geslaagd om op de weg te trainen. Ik holde met passie door het Stadspark. Alle paadjes geplaveid of niet, die ik nog zo goed kende van weleer heb ik weer opgezocht. Ik rende over het wildrooster, langs de Schotse Hooglander, plassen en grote hopen Hooglander poep ontwijkend. Moeizaam beklom ik het heuveltje koos met plezier het met houtsnippers bedekte pad heuvel neerwaarts. Rustte daar kort uit, op adem komend, hartstochtelijk genietend, dat ik dat nog mocht meemaken, ongekend. Sinds de diagnose Parkinson is intensief sporten er niet meer bij. Ik had eigenlijk de hardloopschoenen gedag gezegd. Maar met hulp van mijn fysiotherapeute en mijn fantasie bleef ik op de loopband doen alsof ik nog altijd een hardloper was. Elke week beloofde ik trouw aan mijn fysio om naar buiten te gaan en op de weg te gaan trainen. Kwam niets van terecht. Tot voor de vakantie ik de geest kreeg en gewoon weer begin. De i-pod mee en op de maat van Coldplay, Tim Knol en Go Back to the Zoo in cadans raken. Stoer voelde ik me, sterk leek ik, soepel hoopte ik te lopen. Ik genoot.

Trainen is afzien. Ik voelde mijn benen af en toe stram worden, toch ging ik door. Zolang ik een vast tempo kan houden, lukt het wel. Ik ga die Vier Mijl halen. Ik ken de route, ik weet de geheimen van de route. Ik kom over die finishlijn op de Vismarkt, ik verheug me nu al op de laatste bocht, linksaf de Herestraat uit en de Vismarkt op.

Maar ik kan daar best wat hulp bij gebruiken. Wat aanmoedigingen. Wat supporters.Ik weet dat er lezers zijn die op zondag 9 oktober niets beter te doen hebben dan te luieren en de weekendkrant te spellen. Traditiegetrouw is het op de Vier Mijl lekker nazomers weer. Prima om langs de Hereweg te staan en mij (en al die anderen) toe te juichen. Als beloning geef ik je een high five, met mijn goeie arm. Voor het leukste spandoek stel ik een fles wijn ter beschikking. (ik kom hem dan zelf met je opdrinken).

Dus wie helpt mij op weg naar de Vismarkt?

Hieronder kun je reageren op deze oproep, klik op het symbooltje met het envelopje.

1 opmerking:

  1. Allemaal bekende paadjes, ook dat houtsnipperpad (oppassen voor het gat!)Als ik geen zeurende achillespees had zou ik graag met je meerennen maar langs de kant van de weg gaan staan doe ik echt niet. Helpt dat nou werkelijk, publiek?

    BeantwoordenVerwijderen

Laat hier je reactie op het bericht achter.