Met KNUT en IVAR in Frankrijk 15-8-2011

Vandaag hebben wij onze denkbeeldige tent verplaatst. Na een rit van zo’n vierhonderd kilometer vonden wij het tijd voor een middagmaaltijd. Het regende, het was druk, en wij hadden geluk. De auto kon bijna voor het restaurant geparkeerd worden (weliswaar op een helling, en voorwaarts inparkeren tegen de helling op, is niet mijn ding, als bijrijder) en op het terras vonden wij een fijn tafeltje. Zoon S. en ik waagden ons aan een viergangen menu. Het ging er lekker in. Uiteindelijk zaten wij alleen aan tafel. De dames gingen voor een bescheiden maaltijd, waren eerder klaar en gingen alvast het stadje bekijken. Zo zaten wij mannen aan de kaas en de fruittaart. Om ons heen ruimden de serveerster en de patron het terras op. Toch bleven ze vriendelijk, al hielden ze de vaart erin in onze bediening. Wij hadden onze buiken zo vol gegeten dat wij bij het zien van de steile weg naar het middeleeuwse hooggelegen stadje spontaan afzagen van een bezoek. Wij wachten beneden wel.

Met een volle buik, reden wij naar ons volgende huisje. Het is een nieuw chaletje op een redelijk grote camping die behoorlijk georganiseerd is. Een wat ouder echtpaar bestiert de boel. Mevrouw houdt haar welkomstriedel en sommeert manlief ons de weg te wijzen. Op dat moment is man met een accuboormachine bezig. Hij ziet ons staan, kijkt op zijn horloge, het is half zes en krijgt een uitbrander van zijn vrouw. Zoiets is ongastvrij. De vrouw krijgt een kille blik. Er dreigt een woordenwisseling te ontstaan, nee dat is gastvrij! Mevrouw bepaalt dat haar man met mij in onze auto meegaat. Wij werpen tegen dat bij ons de vrouw rijdt. Dat is even wennen voor het stel. ‘En je moet gewoon in de een blijven rijden,’ raadde de man nadrukkelijk aan. Zoiets moet je nooit zeggen tegen Mijn Lief, die is nogal zelfstandig en niet zo gediend van oudere mannen die vertellen hoe het moet.

In ieder geval heeft het stel ervoor gezorgd dat het huisje IKEA-fris is ingericht. Het is net alsof we in de IKEA-catalogus verblijven. Met IVAR en KNUT in Frankrijk, zoiets. Ook het beboste karakter van de camping suggereert een Scandinavische setting. Er zijn hier zoveel bomen en we zitten zo diep in een vallei dat er geen bereik is op onze mobieltjes. Omdat we graag contact wilden leggen met onze vakantievrienden, die morgen op bezoek komen, moesten we vanochtend een ritje maken op zoek naar bereik. Turend op de displays van onze mobieltjes, hopend op streepjes achter het schematische antennetje, tuften we door de omgeving vol haarspeldbochten, rotsen en wilde riviertjes. In het nabijgelegen dorpje tikten we beiden sms’jes die deden alsof ze verstuurd waren. Antwoord bleef uit. Vlak voor we ons donkere klein Zweden weer indoken, kregen we bericht terug. Missie geslaagd.

Overigens is de blikopener uit de IKEA-collectie van het type KUTT, of in goed Platlands: kut.

1 opmerking:

  1. Hebben jullie vanwege die mobieltjes wel gezien hoe mooi het was in de haarspeldbochten en langs de wilde riviertjes?
    Veel plezier nog.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat hier je reactie op het bericht achter.