Rondje Arc de Triomphe

Mijn missie is geslaagd.Ik heb zonder stress of paniek Parijs gehaald. Of beter, mij naar Parijs laten rijden. België heb ik suffend doorkruist. Met de i-pod, kussentje in de nek, en oogjes toe sloot ik mij af van de snelweg. Ik deinde mee op het optrekken en afremmen van de auto. Ik protesteerde tegen mijn reflexen, ook in nijpende situaties hield ik mijn ogen dicht.

Het ging voorspoedig. België had eindelijk eens werk gemaakt van de snelweg. De asfaltlaag (of beton) was geheel vernieuwd. Geen gaten of spoorvorming. Veilig suisden we over de weg naar Lille. De cd-speler werkte zich door het oeuvre van Otis Redding. The Dock of the Bay klonk heerlijk in de cabine. Op de Franse tolweg naar Parijs gebeurde het.

Het was een moment van complete overmoed, een bravoure die je maar zelden tegenkomt. Maar het gebeurde. Toen Mijn Lief mij vroeg de route om Parijs te voor te bereiden (Creteil enzo) opperde ik dat het stoer zou zijn om dwars door de hoofdstad van Frankrijk te rijden. Het idee werd weggelachen. Iemand riep dat Parc Asterix nabij was. Maar de tijd dat de temperatuur aan boord opliep van de twee uit de bossen stekende helmpuntjes van de Galliër, wat overigens elk jaar minder makkelijk ging door de groeiende bomen rondom het park, is al lang voorbij. ‘Bluf’, riepen wij toen mijn lief beweerde dat ze best door de binnenstad durfde te rijden. ‘Op naar de Arc de Triomphe!’ riep ik. Kennelijk durfde ik door de voorspoedige reis alles aan. Het bleef een tijdje stil achter het stuur. Met ‘Kijk een groot vliegtuig,’ probeerde ze het nog af te leiden. Ineens zei ze tegen me: ‘Als je het heel graag wilt,’ op een toon alsof er een amoureus voorstel ging volgen. Stoer riep ik van ja. En zo reden we even later St. Dennis binnen. Port de la Chapelle, bedelaars langs de weg, vrouwen die je autoraam willen wassen en duistere types die bij rode stoplichten wel heel dicht bij de auto kwamen. Raampjes dicht en goed kijken. Kleurrijk Frankrijk reden we door. Langs Gare du Nord en Sacre Coeur kwamen we uiteindelijk voor de Moulin Rouge te staan. En ja we hebben een rondje om de Arc de Triomphe gemaakt en met de auto onder de Eiffeltoren doorgereden.

Mijn Lief is dus nu een echte stoere stadstuffer.

Helaas duurde het wel een tijdje voor we ons hotel vonden, maar nu liggen we lekker te rusten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat hier je reactie op het bericht achter.