Papa gaat op kamers 3

Meldde ik vorige week vrolijk en blij dat ik op kamers zou gaan, nou het is er nog niet van gekomen. Ik heb de sleutel van de hoofdingang, ik heb in de garage mijn meubeltjes staan, maar de kamerdeur van mijn kantoor is nog niet afsluitbaar.

En dat het kantoor niet afsluitbaar vind ik een onprettig idee. Ik ben namelijk iemand die zelfs een oud stadsfietsje met drie hangsloten vastzet, vier keer checkt of de sleutels in mijn zak zitten en niet in het slot, uiteindelijk twee keer naar buiten gaat om te controleren of de fiets er nog staat, terwijl ik vanuit het restaurant, winkel of café een prima zicht heb op mijn oude wrak. Bovendien wie wil er nu een fiets waarvan het slot het duurst is? Nee, ik ken mijn neurotische tics. Dus ik durf nog geen kladblokje achter te laten in mijn nieuwe kantoor, zolang er geen deursloot op zit. Stel je toch eens voor dat er zomaar iets verdwijnt. Niet dat ik waardevolle meubels, apparatuur of kunstwerken ga neerzetten in het kantoortje, maar het is het idee. Een waanidee, ik weet het. Feit is dat ik nog niet echt op kamers ben gegaan. Het moet er nu toch echt van gaan komen. Morgen maar eens een actiepunt ervan maken.

Ook met de werktafel wil het niet vlotten. Ik heb Mamamini diverse malen gecheckt, maar de ideale werktafel annex ontmoetingsplek c.q. hangplek dan wel alternatieve toog is nog niet gevonden. Maar ik ben zeker dat die er gaat komen. Moet ik er wel een actiepuntje van maken. Morgen dan maar.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.