Papa gaat op kamers 4

Gelukkig is er een slot op de deur gekomen. Toen ik wat rondscharrelde en aanrotzooide in mijn lege nog niet ingewijde kantoortje, Ik trof Kees, de technische man van CareX in de gangen van het oude Belastingkantoor. Hij droeg een stapel nieuwe cillindersloten en een daarvan was voor mij. Met veel zaagsel als restprodukt, keurig op de grond achtergelaten in de deuropening, liet hij mij achter met sleutel en slot. Na het slot goed geprobeerd en goedgekeurd te hebben, besloot ik later op de middag mijn spullen te verhuizen.

In de auto, die meer dan een gezin kan vervoeren, propte ik de spullen die ik uit onze restboedel had geselecteerd. Bureaustoel, klapstoeltjes, tafeltje, houten boekenrek, lampje, ladenkastje en prullaria. Ter plekke alles naar binnengebracht, nadat ik eerst de kamer lekker schoongezogen had. Boekenrek inelkaar gezet, historische wandkaart aan de muur, kapstokje opgehangen en spullen op de plaats gezet. Zo begon het al heel wat te worden. Het enige dat ik nog moet regelen is een tafel, wel handig in een kantoor. Gelukkig is Mamamini dichtbij het kantoor.

In de Mamamini viel het niet mee een tafel uit te zoeken. Niet te groot, niet te klein. Prijs mag niet te gek hoog liggen, het moet wel leuk blijven. Liever geen echt bureau met ladenblokken eraan vast. Je moet ook gewoon aan de tafel kunnen zitten koffie drinken en de wereld beschouwen of een puzzel maken. Hout of metaal? Kortom: ik moet weer eens kiezen.

Ik heb wel een pracht van een bureaustoel gekregen van vriendin C. dus daaraan zal het niet liggen: zo'n echte directeurstoel, zwart en breed. Daarmee moet het schrijven wel lukken. Maar dat zal ik maandag gaan ontdekken. Dan ga ik mijn eerste stukje schrijven. Met of zonder tafel, een laptop kan per slot van rekening ook op schoot.

1 opmerking:

  1. wat spannend allemaal. Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat zo'n kantoor nou voor invloed heeft op het schrijven.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat hier je reactie op het bericht achter.