Papa gaat op kamers….

Een schrijver heeft een werkkamer nodig. Wij wonen in een huis met veel kamers. Huiskamer, slaapkamer, badkamer, zolderkamer, kinderkamer, eetkamer, studeerkamer en ruimtes met kleinere oppervlaktes waar we namen voor hebben als toilet, washok, berging, tweede toilet, hal en gang. In principe kan ik overal schrijven, met mijn laptop of mijn opschrijfboekje. Geen enkel probleem. Maar ik kreeg niet het gevoel dat ik aan het werk ging. Het schrijven ging tussen lummelen en huishouden door. Een tussendoortje leek het. Sinds ik niet meer echt werk, mis ik het ritueel van naar het werk gaan. ’s Ochtends in een grote stoet werklustigen door het Standspark fietsen of met de auto in de file op de ringweg om naar kantoor te gaan. Ik heb daarom besloten om op kantoor te gaan schrijven.

Maar hoe kom je aan een kantoor? Mijn schrijfwinkeltje draait niet op zo’n niveau dat ik hoge vaste lasten kan bijeenschrijven. Gelukkig is er CareX, specialist in het beheren van tijdelijk vrijgekomen panden. Het bureau regelt voor gebouwen die nog geen nieuwe definitieve bestemming hebben gekregen, tijdelijke bewoning of benutting. Studenten, mensen met een kleine beurs, asielzoekers wonen er, kunstenaars richten in de panden hun ateliers in en kleine of startende bedrijfjes houden er kantoor. Ik heb reportages gemaakt voor dit bedrijf, heb vele voorbeelden gezien (zie CareXtoria) en kwam zo op het idee om bij CareX een kantoorruimte aan te vragen.

Binnenkort kan ik al gaan kijken. Ik mag in het voormalige Belastingkantoor aan de Hofstede De Grootkade in Groningen gaan beoordelen of ik de ruimte daar geschikt vind. Ik heb het gevoel als of ik op kamers ga. Ongetwijfeld voldoet de ruimte aan mijn eisen. Die zijn simpel: ruim genoeg voor een schrijftafel, niet hoog in een gebouw en tussen mijn huis en de binnenstad. Alle drie raak. In huis ben ik al aan het rondspeuren wat ik kan gebruiken voor de inrichting. Ik zal mensen in mijn omgeving, bij deze dus, vragen of men nog overbodige edoch goed werkende spullen heeft die ik zo mogen gebruiken. Natuurlijk moet ik ook bij Mamamini langs, de kringloopwinkel, altijd leuk.

Binnenkort fiets ik dus met mijn laptopje om mijn schouder door het Stadspark naar mijn werkplek. Papa gaat naar kantoor. En als hij genoeg woorden heeft geschreven mag hij weer naar huis, mag hij koken.

Dus mijn oproep moge duidelijk, laat weten als je nog overtollig maar goed kantoorspul hebt. Ben benieuwd.

1 opmerking:

  1. Toch goed dat ik zo af en toe een mail in mijn mailbox krijg om me er aan te herinneren dat je een blog hebt. De regelmaat van mijn lezen was er even helemaal uit, moet ik bekennen. Ik sluit me nu weer aan in de rij van de (echte) volgers.
    En wat de kantoorinrichting betreft...pfff... ik heb net een opruiming gedaan, dus net te laat. Maar mocht ik ergens wat horen of zien dan laat ik het weten.
    Groet en oh ja, wat goed dat je weer rent! Ik kan als eeuwige "het zou toch goed zijn als ik weer eens wat meer zou gaan...-plannenmaker" (en dan kun je b.v. op de puntjes sporten invullen) slechts in bewondering achterblijven.

    Paul.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat hier je reactie op het bericht achter.