Vier Mijl in een kletstempo

Ach ik wist het wel dat ik de afstand in de benen had, die vier mijl. Maar toch is het leuk om even te kijken of het nog lukt. Op een buurmansfeestje ging het gesprek over hardlopen en trainen. Een afspraak tussen twee biertjes door is snel gemaakt, een hardloop-date. Maar om het uit te voeren is vers twee. Gelukkig kwam er nog een vijftigerfeestje waar we de afspraak herbevestigden. Een mailtje deed de rest.

Het zou een testrace worden, effe checken of ik er klaar voor zou zijn. Mijn meerennende buurtgenoot is een ervaren marathonloper, maar eentje die zich niet geneert voor het kleine werk. Gemoedelijk keuvelend legden we een parcours af in het Stadspark. Zolang je kan kletsen heb je nog genoeg over. Dus dat onderdeel van de test was geslaagd.

Jongentjes als we altijd blijven, ook na je vijftigste, deden we op het eind alsof we de Heerestraat opliepen, en bij de Campinglaan visualiseerden we het laatste rechte stuk naar de finish op de Vismarkt. De eindsprint duurde honderden meters. Ik perste het er uit, terwijl ik voelde hoe in mijn flank werd ingehouden. De schaduw die straatverlichting van hem maakte bleef in mijn voetsporen, hoe zeer ik ook aanzette. Maar inhouden of niet, we waren voldaan na gedane zaken.

Test geslaagd, leuke gekletst, fijn gesprint en goed gezweet.

Ik ben er klaar voor, laat die Vier Mijl maar komen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.