Een hork met varkensoogjes

Vandaag bezocht ik het Groninger Archief. In de studiezaal probeerde ik in te loggen op het inventaris. Zo zou ik het nummer kunnen achterhalen van de archiefstukken die ik wilde inzien. Steeds kreeg ik een foutmelding. Als oplossing koos ik om achter een andere computer plaats te nemen. Met het zelfde resultaat. Ik had geen zin de baliemedewerker in te schakelen. In plaats daarvan vroeg ik aan de man in overhemd en met rode das of hij wel het inventaris kon inzien. Zijn bolle kop en varkensoogjes spuwden vuur. Hoe ik het in mijn hoofd halen hem te storen in zijn gewichtige onderzoek. Op zijn scherm zag ik het woord ‘Preadinius’, het plaatselijke elite-gymnasium. ‘Ik weet dat niet, ik werk hier niet. Anders kijk je maar in de papieren inventaris.’ Ge├»rriteerd wapperde hij met zijn hand in de richting van de boekenkasten met de rode ruggen vol verwijzingen naar het archief. Geagiteerd tikte hij op zijn toetsenbord, nam wat gegevens over. Daarna beende hij, zijn leesbrilletje in zijn hand, parmantig naar zijn studietafel. Wat een aso, dacht ik en ik zei ‘Sorry dat ik u stoorde.’ Hoe netjes kun je zijn als iemand bot doet. Arrogante zak, dacht ik. Het blijkt maar weer eens dat je je kunt vereenzelvigen met je studieobject. Toen ik langs hem terugliep naar mijn plekje, zag ik hem gebogen over een klassenfoto van lang geleden. De foto kwam uit de tijd ver voor de mamoetwet. Uit de tijd dat het gymnasium nog bevolkt werd door kinderen uit de elite. Het was zijn opdracht de namen van de ruim honderd scholieren te herkennen. De resultaten noteerde hij in zijn laptop. Ik had geweigerd de baliemensen te vragen om hulp. Toch lukte het me om het inventarisnummer te achterhalen. Via de computer vroeg ik het stuk aan en kreeg het aan tafel 75 uitgereikt, prima service. Met een mooie gebonden jaargang van de Westerkrant uit de jaren tachtig had ik wat ik nodig had. Ik maakte mijn aantekeningen, liet een scan maken en vertrok. De man met de varkensoogjes tuurde nog steeds naar de zelfgenoegzame blikken van kinderen geboren met de gouden lepel. Ach, die kinderen konden er ook weinig aan doen dat ze bestudeerd werden door een hork par exellence.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.