Cava of Appelbessenwijn?

Oud en Nieuw is merkwaardig als gebeurtenis. In afwachting van een administratieve handeling, namelijk van de ene dag naar andere gaan, een maanwisseling en een jaarwisseling, in feite het verhangen van wat bordjes, maken we er een dolle boel van. We halen hapjes in huis, drankjes circuleren, feesten worden aangesticht en smokings en galajurken duiken in alle tv-programma’s op. De tijd van Frits van Egters en de appelbessenwijn is voorgoed voorbij. We laven ons aan champagne, prosecco of cava en genieten van romige kazen en delicate vleeswaren. Smullend gaan we de drempel over. En dat alles omdat de kalender van even naar oneven gaat, of andersom.

Ik word er altijd wat onrustig van. Het moment vlak voor twaalf uur vind ik het rottigst. Het wachten op iets dat niets is maar waar we iets van maken. Waarom tot middernacht wachten om op commando van de klok je geliefden te kussen? Ik wil ze op elk moment zoenen en geluk wensen. Waarom dat het speciale moment afwachten? En dan moeten bellen om familie en vrienden toe te spreken. Wat moet je zeggen? Geijkte oneliners stamelen naar elkaar in het donker. Nee, wat dat betreft is de sms een uitkomst. Droog je zinnen verzenden en woorden van gelijke strekking terugkrijgen. Maar sommige mensen kom je tegen en dan moet je zoenen en praten.

Nee, dan de rust van de eerste ochtend van het Nieuwe jaar. De vuurwerkresten, lege flessen die gebruikt werden voor de vuurpijlen en een enkele vroege wandelaar die de kater probeert te verdrijven. De stilte die dan heerst, na het gerommel van vuurwerk, is heerlijk. Het jaar houdt nog even zijn adem in om straks los te barsten. Alle beloftes van het nieuwe hangen in de lucht. De eerste smetjes en deukjes moeten nog komen, nu is het nog rustig en fris. Over een week is het Nieuwjaar oud nieuws.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat hier je reactie op het bericht achter.