Bewijzen voor de lente

Het is lente en hoe. Ik fietste vandaag door de stad en zag de bewijzen om me heen. De eerste student in bermuda en op slippers, nog witte benen, liep naar de supermarkt. Duidelijk een bewijs van lente. Natuurlijk waren er vrouwen in rokjes. Rokjes zonder panty’s of leggings, wel te verstaan. Blote-benen-weer. Het zonnetje en de blauwe hemel maakte het al duidelijk: het is lente. Ik fietste door en begon te zweten in mijn winterjas. De sjaal had ik afgedaan en om mijn stuur gebonden.

Op weg naar huis kreeg ik nog een lentebewijs. Ik reed over een brug. Op het hoogste punt bleef ik even staan. Ik genoot van het uitzicht: langs de rijbaan was een zee van paarse krokussen, een meterslang paars lint in het groen. Maar daar begon de twijfel. Waarom alleen paarse bloemen en geen gele of witte? Waarom geen combinatie? Wie bepaalt dat? Is hier over nagedacht? Is daar een draaiboek voor? Maakt de gemeente ook een krokussenbeleid? De vragen tuimelden over mij heen. De kwestie bedierf bijna mijn lentegevoel. En zie daar, opnieuw een bewijs voor de lente: het lekkere temperatuurtje en het zachte briesje, stemden mij zo mild, dat ik de vragen liet vallen. Ik genoot en fietste door. Niets kon mij nog tegenhouden. Het is lente.

1 opmerking:

  1. Heerlijk! Vanaf de veranda; Buurman, ben ik al bruin?!

    BeantwoordenVerwijderen

Laat hier je reactie op het bericht achter.