NYC: beenruimte en kleuters

Op hoogte gekomen scheen de zon ons tegemoet door de raampjes van de vliegtuigcabine. De veiligheidsgordels mochten los en daar begon het geloop naar de wc. Omdat wij meer beenruimte wensten en daarvoor grof geld betaalden, kwamen wij bij de nooduitgang te zitten. Op de incheck site werd ons verteld dat je er mag zitten maar dat je moet helpen in geval van nood, waarschijnlijk mensen hun zwemvest aandoen, of de reddingsbootjes opblazen, natuurlijk doe ik dat.

Maar op die site wordt niet gewaarschuwd voor wachtende plassers. Er staat nu voortdurend een rijtje van een mannetjes of drie, en de doorloop is geweldig. Waar blijft al die urine? Komt de plas er net als bij een trein onder het vliegtuig weer uit? Of is dat om veiligheidsredenen onmogelijk? Na hoeveel plasjes is het reservoir vol? Zijn daar plasproeven meegedaan?

Wat ook niet gemeld wordt dat je kans loopt dat er kleuters in je buurt komen te zitten. Zo'n kind hebben we nu bij ons zitten, het ontsnapt steeds aan de aandacht van pa en ma,al is die niet zo bezig met het kind en moet pa het doen. Eerst rende hij nog achter het kind aan maar nu is het gebeurd met die service. Met zijn been probeert hij het kind voor zich te houden en geeft het speeltjes. Het kind slingert de speelgoedtelefoon door de gang. Pa heeft het niet door dat zijn Blackberry weggesmeten wordt. Dan ontsnapt het ventje weer en begint op de knopjes van iemands afstandbediening te drukken. Eerst vindt de eigenaresse het nog wel leuk, maar al snel sist zodat het kind weg moet wezen. Ook ik kijk dreigend naar het mormeltje. Kan zo’n nooddeur geopend worden? Is een lawaaierig kind voldoende reden om een nooddeur te openen? Foei, slechte gedachte.

Kortom, genoeg beenruimte, maar ook genoeg afleiding.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat hier je reactie op het bericht achter.