Nacht op een rustige camping

Het is rustig, heel stil in de ochtend op de camping. Ik kan niet meer slapen. Het bed is hard, het kussen slap en ik voel het opgedroogde zweet plakken aan mijn lijf. Zonder het te willen raken we elkaar aan. Zo houden we elkaar uit de slaap. Ineens droom ik, vaag herinner ik me een brief die ik in mijn droom moet bezorgen. Ze maakt me wakker. ‘Je droomt, je maakt geluidjes.’ Ik zeg dat ik niet bang was, dat het juist een leuke droom was, al trapte ik wel met mijn voeten in het rond.

Nu ben ik klaarwakker. Ik kruip uit bed, kleed me aan en sluip het huisje uit. Een rondje over de camping. Ik hoor een snurkende campinggast, er brandt licht in een caravan, maar ik kom niemand tegen. Bij de receptie probeert een klein katje mijn benen te bereiken. Ik zet een stap in haar richting en ze schiet weg. De sterren zijn helder, de maan is nog net zichtbaar. Ik ril in mijn t-shirt. Ik geniet desondanks van de rust. Over het witte grindpaadje loop ik terug naar mijn huisje. Ik zucht. Zachtjes stap ik langs de hond die vredig op de deken ligt te slapen, naar binnen.

Ruimte om rond te dwalen is er niet in het chaletje. Dan maar op bed, lezen, het witte lichtje van de e-reader schijnt fel. Af en toe lijken mijn ogen dicht te vallen, maar de slaap blijft weg. Ik voel mijn buik rammelen, nachttrek. De koelkast staat onder handbereik. Ik zie er van af omdat ik ongetwijfeld lawaai zal maken. Doorlezen, pagin 200 nadert. Opnieuw voelt het bed hard, ik slik mijn medicijnen en ga er opnieuw uit. Het is nu zeven uur en ik loop naar het riviertje, waar een dam het water tegenhoudt en voor een kunstmatig meertje zorgt. Een reiger staat stokstijf te wachten op een visje. Mijn loopje maakt te veel lawaai en de vogel vliegt op, traag wiekend met zijn vleugels. Er liggen een paar badhanddoeken en een zwemshort, vergeten door kinderen die het te druk hadden met zwemmen en ravotten om op hun spullen te letten. Een zwemband en lege verpakkingen tussen de stenen en keien. Het water is grijs van kleur, koel en stromend. Ik loop langs het water en bedenk me dat het hier goed toeven zal zijn als de zon straks hard haar zomerse best gaat doen. Ik neem me voor om hier straks te gaan zitten lezen, af en toe het water in en genieten. Zomaar een voornemen op de vroege ochtend.

Nog steeds is het rustig in de ochtend op de camping.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.