Onsaai en een oneentonig

Het leven is soms saai en eentonig. Niets daarvan in de afgelopen dagen. Woensdagavond kreeg ik een mailtje met het verzoek mee te werken aan een interview. Voor tv, over parkinson. Snel gereageerd, gesprek met redacteur van Editie.NL gevoerd en afspraak gemaakt voor de dag erop. In het UMCG was een uitvinding gedaan die getoond moest worden. De onderzoekster kende ik door een eerder interview en zo kon ik als patiƫnt meedoen aan het komende perscontact.

Beeldjes
In het ziekenhuis stonden de journalisten al klaar. Zij begonnen al snel met het opstellen van de camera, en legden uit wat de opzet ging worden. Het interview ging dan ook in stukjes. Een vraag werd gesteld met de camera links, het antwoord werd opgenomen via rechts. In de uiteindelijke versie werd geluid uit de ene opname onder het beeld van de andere opname gezet. Zo ontstond een mooi item.

Reacties
Via social media verspreidde ik het nieuws van de uitzending. Eigenlijk bleef de stroom reacties tot vanavond voortduren en dat maakt het leven onsaai en oneentonig.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.