Plaatselijk glad 3

Door de assistente werd ik naar een kamertje gebracht om te wachten tot de arts een momentje had voor mij. Ik maakte me op voor lange wachttijd. Het kamertje was een behandelkamer, met een bed om onderzocht te worden en doosjes vol plastic handschoentjes.
Buiten bleef de sneeuw vallen en binnen bleven de patiënten binnenstromen. We moesten oppassen niet te melig te worden. Na een half uur kwam de dokter binnen. Ik had mijn huisarts nog nooit gezien. Gelukkig had ik links pijn dus kon ik hem rechts de hand schudden. Hij wilde natuurlijk mijn schouder bekijken en hielp me met ontkleden van mijn bovenlijf. Eerst rechtermouw, dan hoofd eruit en als laatste het shirt over de linkerarm. Zijn zachte, koude vingers onderzochten mijn schouderpartij. De pijnlocatie was snel in beeld gebracht. De diagnose was een breuk in he sleutelbeen, al moest een röntgenfoto zekerhid brengen. Op naar het ziekenhuis dus. Liefdevol hielp de huisarts mij in mijn hemd dat hij in zijn koude knuisten hield en dat hij zo had opgerold dat het in een keer over mijn pijnlijke torso heen kon vallen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.