Camping contemplatie 3

Camping Contemplatie 3

Het is een oud Frans gebruik: de barbecue. Ik herinner me een barbecue in 1992, op mijn eerste kleine boerderijcamping ergens aan de Normandische kust, de Amerikaanse invasiemacht was net vertrokken, overal zag je de kogelgaten nog van de gevechten met de Duitsers, wij reden in een geleende rode Toyota door Frankrijk, sliepen in een tent zo klein dat je wel heel close moest zijn om erin te kunnen slapen en dat waren we, jong en verliefd, zogezegd, en wij stonden in de rook van een Franse barbecue. Het charmante van een Franse camping is dat er geen Nederlanders opstaan. Niets zo erg om al bij het wegknagen van je pain complet of cereal hele tirades over Franse wegpiraten aan te moeten horen in het Nederlands. Ik heb maar twee jaar mavo-Frans achter de kiezen en heb me bijgespijkerd door in hypermarch√©es goed op de bordjes te letten, dus van conversaties in het Frans snap ik niets en dus vormt het een ideaal achtergrondgeluid bij het ontbijt. Maar barbecuerook aan het ontbijt ook al is die Frans, is niet fijn. Proestend beklaagden we ons bij de vroegop Fransoos. Hij verontschuldigde zich maar hij kon niet anders. Hij kreeg lunchers en die stonden op een bbq. Hij moest dus vroeg beginnen. Na twaalf uur kwamen zijn gasten. De rook was opgetrokken. Voor hij zijn gasten  bediende kwam hij naar la petite tente neerlandaise. Wij kregen de eerste keus van de gegrilde vis. Het smaakte perfect, ik zette al mijn bezwaren omtrent barbecue aan de kant. Pas jaren later lukte het me om een goede bbq-hitte op te wekken, maar nu kan ik het en leer ik het mijn kinderen. Want een goede kampeerder kan barbecuen, nietwaar?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat hier je reactie op het bericht achter.