Camping Contemplatie 5




Rond vijf uur verliet ik de veranda voor een korte wandeling over de camping. Om efficiënt te zijn nam ik de lege flessen mee, reinheid, rust en regelmaat, nietwaar? Het leuke van een camping-wandelingetje is dat je lekker kan goed gluren bij de campingburen.

Overal zaten mensen uit te puffen van de warme dag, ontspannen voor hun tentje of hun caravan. Natuurlijk met een glaasje fris, wijn of een koel biertje, wie kampeert er nog zonder koelkast? Ik liep verder naar het zwemmeertje. Op het strandje en in het water speelden nog kinderen, te klein om zonder begeleiding te zijn. In het gras bij de plastic speelbanden, de paarse opblaaskrokodil en de drinkbekers met tandbedervende vruchtensap lagen jonge moeders bij elkaar te kletsen. In hun gebloemde, fel gekleurde en ruim openvallende zomerjurkjes en met blote voeten in het gras dronken ze samen rosé uit doorzichtige, plastic bekertjes, met Jip en Janneke motiefjes. Over hun glas keken ze uit over het water. Naast de moeders lagen twee flessen in het gras, leeg.

Ik hoopte maar dat geen van de kinderen in het water in nood zou geraken, de kennelijke staat van de zich nog altijd jong voelende mama's was al dusdanig dat geen van de frisse moeders nog hulp zou kunnen bieden aan hun langzaam wegzinkend nageslacht. Van de vaders overigens geen spoor. Achter de wilde mama's stond een wit bord met zwarte letters met daarop de tekst dat het zwemmen hier voor eigen verantwoordelijkheid was en dat ouders verantwoordelijk bleven voor het toezicht.

Snel liep ik door. Ik had dorst gekregen van de wandeling.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat hier je reactie op het bericht achter.